बॉलीवूड अभिनेत्रीचा आईला शेवटचा निरोप, आठवणींनी हळवी झाली, हृदयस्पर्शी पोस्ट चर्चेत
आईचं हसू म्हणजे जणू ढगांमधून डोकावणारा चंद्र. तिच्या मनात काहीच जास्त वेळ टिकत नसे. न्याय करण्यापेक्षा विनोद, आणि प्रत्येक गोष्टीपेक्षा माणुसकी हेच तिचं खरं रूप होतं.

Tisca Chopra: बॉलीवूडमध्ये निवडक भूमिकांमधून आपल्या प्रतिभेची झलक दाखवणारी लोकप्रिय अभिनेत्री टिस्का चोप्रावर दुःखाचा डोंगर कोसळलाय. टिस्काच्या आईचं निधन झालंय. गेल्या काही काळापासून त्या कॅन्सरशी झुंजत होत्या. 7 मार्च रोजी पम्मी अरोरा यांनी जगाचा निरोप घेतला. आईच्या निधनाने अभिनेत्री कोसळून गेली असली तरी आपल्या आईला तिच्या आयुष्याला तिने श्रद्धांजली वाहिलीय. आपल्या आईला उद्देशून तिने एक पोस्ट केलीय. ' मिट्टी पाओ' म्हणत तिने आईने दिलेल्या शिकवणीला उजाळा दिला. (Bollywood Actress)
आईला शेवटचा निरोप दिला, टिस्काची हृदयस्पर्शी पोस्ट
टिस्का म्हणाली, "7 मार्चला आम्ही माझ्या आईला, पम्मी अरोराला अखेरचा निरोप दिला.ज्यांनी तिला ओळखलं, त्यांनी तिला पहिल्याच भेटीत मनापासून प्रेम केलं. कारण ती स्वभावाने इतकी हलकी, आनंदी आणि मोकळी होती. तिच्यासोबत असताना गंभीरपणाला फारशी जागाच नसायची. एखादी अडचण आली की तिच्याकडे दोन शब्दांचं तत्त्वज्ञान तयार असायचं -“मिट्टी पाओ.” म्हणजे त्या गोष्टीवर माती टाका आणि पुढे चला. आयुष्य इतकं सुंदर आहे की राग-तक्रारींमध्ये अडकून राहण्यासाठी ते खूप मौल्यवान आहे. आईचं हसू म्हणजे जणू ढगांमधून डोकावणारा चंद्र. तिच्या मनात काहीच जास्त वेळ टिकत नसे. न्याय करण्यापेक्षा विनोद, आणि प्रत्येक गोष्टीपेक्षा माणुसकी हेच तिचं खरं रूप होतं.
तिच्याकडून मला आयुष्यातील एक अमूल्य धडा मिळाला: “तुझ्या खिशात आधीच ‘नाही’ आहे. आता बाहेर जा आणि ‘हो’ मिळव.” हे अगदी पम्मी अरोरांसारखंच साधं, पण आशावादाने भरलेलं. तिने मला अजून एक मोठी भेट दिली ती म्हणजे कलेचा वारसा. सादरीकरणाची ओढ, कथा सांगण्याची आवड, रंग आणि अभिव्यक्तीकडे झुकणारी वृत्ती. आणि आयुष्याचा मनापासून आनंद घेण्याची जी सवय तिने मला दिली, तीच ऊर्जा पुढे तारापर्यंतही पोहोचावी अशी माझी मनापासून इच्छा आहे.
View this post on Instagram
बाहेरच्या जगासाठी ती “अरोरा मॅडम” होती. असंख्य मुलांसाठी ती फक्त शिक्षिका नव्हती, तर मैत्रीण आणि आईसारखी होती. तिने शाळेला घरासारखं उबदार आणि प्रेमळ बनवलं. अनेक विद्यार्थी नंतर पालक बनून पुन्हा तिच्याकडे आपल्या मुलांना घेऊन आले ज्या शिक्षिकेने कधी त्यांना माया दिली होती, तिच्याकडेच. घरी ती खूप प्रेमळ होती, पण गरज पडली की तितकीच खंबीरही. कॅन्सर आणि तुटलेली कंबर इतकी संकटं आली, पण तिने कधी हार मानली नाही. आयसीयूमध्येही एखादं गाणं लागलं की तिचे पंजाबी खांदे हलकेच ताल धरायचे. तिच्यात असा मोहकपणा होता की ती किती वेदना सहन करतेय हेही विसरायला व्हायचं.
तिच्या मायेच्या सावलीत वाढण्याचं भाग्य मला मिळालं. आणि आयुष्याशी कधी हार न मानणारा तिचा थोडासा हट्टीपणाही मला वारसा म्हणून मिळाला. पम्मी अरोरा खरोखरच खूप सुंदर मनाची आणि दुर्मिळ व्यक्ती होती.आणि या सगळ्या गंभीरतेकडे पाहून ती असती तर कदाचित हसत एवढंच म्हणाली असती -“बस, आता मिट्टी पाओ.” म्हणून आम्ही अश्रूंमधूनही हसू.तिच्या आठवणी जपू. आणि तिचा आनंदी, जिद्दी आत्मा पुढे घेऊन जाऊ. कारण सत्य खूप साधं आहे ज्यांनी तिला ओळखलं, त्यांनी तिला मनापासून प्रेम केलं.आणि ज्यांनी तिला प्रेम केलं… ते तिला कधीच खऱ्या अर्थाने हरवणार नाहीत. " अशी पोस्ट टिस्काने केलीय.
























