Majha Katta Yasmin Shaikh:पंढरपूरच्या शाळेतील डब्बाबाबत घडलेला तो प्रसंग यास्मिन शेख यांनी सांगितला

वक्ता नऊ वर्षांचा असताना आईचे निधन झाले. वडील आणि सात भावंडांसोबत त्यांचा सांभाळ झाला. पंढरपूरला आल्यावर त्यांच्या घरी स्वयंपाकाला एक बाई होत्या. त्या शाळेत जाताना डब्बा देत नसत, पोळ्या किंवा भाजी तयार नसल्याचे सांगत. त्यामुळे वक्ता आणि त्यांच्या दोन बहिणी डब्ब्याविना शाळेत जात असत. शाळेत मध्यसुटी झाल्यावर अनेक मुले घरी जेवायला जात किंवा डब्बा खात. वक्ता मात्र वर्गातच बसून राहत. एका शिक्षिकेच्या हे लक्षात आले. त्यांनी डब्बा आणला आहे का असे विचारले असता, वक्ताने जेवून आल्याचे खोटे सांगितले. शिक्षिकेच्या हे लक्षात आले आणि त्यांनी वक्ताला इतर मुलांसोबत जेवायला नेले. तिथे तीन-चार जण वर्तुळाकार बसून जेवत होते. त्यांच्यामध्ये वक्ता बसले. एका मुलीने डब्यातून घास घेऊन वक्ताच्या तोंडाजवळ आणला आणि "घास घे रे तान्या बाळा" असे म्हणत तो घास भरवला. त्यानंतर वक्ता मोकळेपणाने त्यांच्यासोबत जेवू लागले, जरी त्यांचा स्वतःचा डब्बा नसला तरी. इतरांना हे समजले होते की स्वयंपाकाची बाई डब्बा देत नाही. हा एक महत्त्वाचा अनुभव होता.