Raghuvir Khedkar Majha Katta: डीजे,लावण्यांचं आक्रमण तमाशाच्या मुळावर? रघुवीर खेडकरांचा 'माझा कट्टा'

Raghuvir Khedkar Majha Katta: डीजे,लावण्यांचं आक्रमण तमाशाच्या मुळावर? रघुवीर खेडकरांचा 'माझा कट्टा'

Follow AI generated Transcription - (खालील डिस्क्रिप्शन AI जनरेटेड आहेत. त्यामध्ये त्रुटी असू शकतात)

आम्ही सांगोल्याच्या यात्रेत होतो दुपारचे दोन वाजल्याची वेळ होती आणि मला मला फोन आला तो पहिला फोन होता तुमचा आणि त्या फोनवरून मला कळलं की पद्मश्रीला माझी निवड झालेली आहे आणि मला असं वाटलं की आता मी माझा कट्ट्यावर आहे का तमाशात आहे का दिल्लीत आहे हे माझं मला काही सुधरत नव्हतं आणि त्याच्यानंतर मी तसं तर म्हणजे अपेक्षित नव्हतोच मला पद्मश्री मिळेल असं कारण त्याच्या अगोदर मी माझ्या आईला पद्मश्री मिळावा त्याचं कारण असं होतं की आजपर्यंत आपण पाहिले पुरुषांनी महिलांच्या भूमिका केलेले भरपूर पुरुष मराठी हिंदी चिंत चित्र सृष्टीत नाट्य अ संस्थेत खूप झालेत परंतु महिलांनी पुरुषाचं काम करणारं असं या तिन्ही सृष्टीत कोणी नाही तर ती माझी आई होती >> हं ह छत्रपती शिवाजी महाराजांची आणि छत्रपती संभाजी राजांची भूमिका आईने दाढी मिशा लावून केलेली आहे. >> अच्छा >> आणि तिचाच वारसा पुढं माझी बहीण मंदारानी हिने आमच्याकडे राजीव गांधी व्हायला तेवढा गोरा तरुण नव्हता. >> तेवढा देखणा कोणी नव्हता. हं >> मग ते आव्हान माझ्या बहिणीने स्वीकारलं आणि राजीव गांधींची भूमिका केली. म्हणजे अशा आव्हानात्मक काम आम्ही रंगमंचावर करत गेलो. मी लेडीज आवाजात गायलो. मी कत्थक केलं, मी क्लासिकल केलं, मी लावणी नृत्य केलं, मी दादा कोंडकेंच नृत्य केलं. मी भरपूर म्हणजे असे वेगवेगळे समय नृत्य थाळी नृत्य मशाल नृत्य मयूर नृत्य असे वेगवेगळे प्रकार रंगमंचावर आणले त्यामुळे मला न्याय मिळेल का नाही हे मला वाटतच होतं >> व आपण एवढं केलेलं आहे या मराठमोळ्या जनतेसाठी पण शेवट काय आपला शेवट कसा गोड होणार तो 25 तारखेला माझा शेवट गोड झाला नाही मला असं आठवतं की म्हणजे तुम्ही काय मंगलाताई काय तुम्ही खूप केलेल आहे आणि तुम्ही आणि त्याच्या आधी तुमच्या आधीच्या पिढ्यांनी सुद्धा म्हणजे तुमचा तुमच्या कुटुंबाचा जो जी परंपरा जो वारसा तुम्ही सांभाळताय एकीकडे तो असेल दुसरीकडे विठाबाईंपासून तो सगळी परंपरा मंगलाताई सांभाळतायत आणि कोरोनाच्या काळामध्ये मला आजही माझ्या म्हणजे असं काळजाच असं म्हणू की पाणी होतं की जे मराठीतले सगळ्यात मोठे दोन लोक कलावंत त्यांच्यावर जी अवस्था त्यांची जी स्थिती झालेली महाराष्ट्राला त्यावेळेला बघायला मिळाली होती. आता त्यातून आपण बाहेर आलो पण आता सगळं नीट झालंय असं म्हणण्या जोगी स्थिती आहे >> नाही कलेची स्थिती चांगली आहे परंतु आर्थिक स्थिती जी आहे ती अजून त्याच्यातून पाहिजे अशी सावरलेली नाही त्याचं कारण असं आहे की मोबाईलमुळे तरुण मुलं तरुण पिढी जी आहे ती घरात एका कोपऱ्यात बसू लागलेली मोबाईल घेऊन ते टीव्ही समोर सुद्धा बसत नाहीत तर तो एखादा कोपरा बघतात जिना बघतात एखादा झाड बघतात आणि त्याच्याखाली मोबाईल बघत बसतात मग ही तरुण पिढी तमाशाकडे यायला थोडी थांबलेली आहे असं भरपूर वेळा तमाशा बरोबर झालेल ज्यावेळेस सिनेमाच आगमन झालं त्यावेळेसही तमाशावर अशीच वेळ आली होती त्यानंतर टीव्हीचा आगमन झालं त्यावेळेसही तमाशावर अशीच वेळ आली होती आणि आता मोबाईलच आगमन झालेल आहे ते दोन-तीन वर्ष आम्हाला ला ही खडतर काढावीच लागतील करोनातली दोन-तीन वर्ष आण आताही दोन-तीन वर्ष यानंतर मात्र पुन्हा मराठी समाज तमाशाकडे पुन्हा वळेल अशी मला खात्री आहे आणि मी त्या म्हणजे त्याची वाट पाहतो >> त्या वेळेची >> आणि खूप खडतर जीवन झालय कलावंतांचे पगार वाढले गाड्यांच रोज वाढला लाईटिंगचा रोज वाढला जेवणाच्या साहित्याची वाढ झाली डिझेल वाढलं पेट्रोल वाढलं ्या सगळ्या गोष्टी ज्या वाढलेल्या आहेत परंतु तमाशात तिकीट वाढलं नाही दुसरी एक बाब अशी आहे की लोक म्हणतात तमाशा पहिला राहिलं नाही तर कसा राहील तमाशा पहिला संगीत नाटक राहिलं पहिलं नाटक राहिलं पहिलं सिनेमा राहिला पहिला आपलं राहणीमान राहिलं पहिलं मग तमाशाकडन तुम्ही अपेक्षा करता तमाशा जुनाच असावा त्यांनी का अंगपालट करू नये कारण आम्हाला तरुणांपुढे राहायचं ही म्हणजे तमाशा हे नाव पिढ्यान पिढ्या चालवायच जसा आपल्या संस्कृतीत बदल झालेला आहे तसा तमाशात आम्हाला बदल करावा लागलेला आहे आणि तो समाजाने स्वीकारला पाहिजे त्याला नाविलाज आहे मुलं आज तमाशाचा कार्यक्रम सोडून डीजे लावण्याचा कार्यक्रमाकडे पळायला लागले लोकांना लाईव्ह नको म्हणजे एझक्टली स्टेजवर जे होणार आहे ते नको आणि जे चित्रित केलेल आहे ते पाहण्याची त्यांना आवड वाटते आणि प्रेक्षकांना आता जे चालू आहे ते पाहिजे आणि ते आम्ही देऊ शकत नाही >> एवढं विवस्त्र आम्ही होऊ शकत नाही कारण ही महाराष्ट्राची लोककला आहे खरं तर ही लोककला पाहिली पाहिजे नऊवारी चाळीतच तिथ ते गोट्यापर्यंत ती घुंगर तिच्या नाकातली ती नथ तिच्या अंबाड्याचा तो बुचडा तिचा भला मोठा अंबाडा तिच्या नववारीचा तो लोंगता पदर हे सगळं तमाशाच रूप आहे. ह आणि ते सोडून तुम्ही आम्हाला नको ते करायला लावता तुमच्या 100 रुपयासाठी तुम्हाला असं वाटत नाही का आपण यांच्यावर अन्याय करतो आणि आम्ही जर ते सादर नाही केलं तर तुम्ही दगड मारता आरडाओरडा करता कार्यक्रम बंद पाडता हे चाललंय काय आपला महाराष्ट्र कुठल्या गतीला चाललाय आता डीजे लावण्या आल्यात सात आठ मुली गोळा होतात डीजे लावतात त्याच्यावर अंगविक्षेप करतात जंपरला कपडा नसतो मागे बेंबीच्या खाली साडी असते पायात घुंगर नसतात फक्त नववारी शिवलेली मी अस म्हणेल शिवलेली साडी उसवलेल्या बाया काही नाही मागची संस्कृती पहा तुम्ही त्यांची तमाशाची पहा तमाशातली बाई रावटी लागल्यानंतर कनात वर करून मागे सुद्धा जात मेकअप केल्यानंतर ज्यावेळेस त्यांना एवढे जंपर दिले जातात आणि स्कर्ट दिला जातो