Baba Vanga Prediction: बाबा वेंगाची जुलैच्या शेवटच्या दिवसांची भविष्यवाणी व्हायरल! 5 राशी कोट्यधीश होण्याच्या मार्गावर; 'हा' काळ जॅकपॉटचा! तुमची रास?

Fjord Movie Review: कायदा महत्त्वाचा की माणूस? क्रिस्टियन मुंजियूच्या फ्योर्डमधली नैतिक कोंडी

नरेंद्र बंडबे — Wed, 21 Oct 2026 10:51:39 +0530

Fjord Movie Review: कायद्याच्या चौकटीत माणूसपण कसं हरवून जातं, हे आपण चैतन्य ताम्हणेच्या 'कोर्ट' (2014) या सिनेमात पाहिलंय. नॉर्वेतला फ्योर्ड -Fjord (2026) हा दिग्दर्शक क्रिस्टियन मुंजियूचा सिनेमा ही अशीच गोष्टी दाखवतो. कोर्ट भारतातल्या क्लिष्ट न्यायिक प्रक्रियेची बाजू दाखवतो. फ्योर्ड न्यायिक प्रक्रियेच्या पलिकेडे जातो. दोन देशांतल्या योग्य-अयोग्य गोष्टींचा पाठपुरावा करतो. रोमानिया आणि नॉर्वे या देशामधल्या सामाजिक चौकटीवर भाष्य करतो. नॉर्वेत पालकांनी मुलांना मारणं हा अपराध आहे. रोमानियातून आलेलं एक कुटुंब हे या किचकट सामाजिक नियमांचा बळी ठरतं. अगदी पाच महिन्याच्या बाळापासून ते 14-15 वर्षांची जाणती मुलं आई-वडिलांपासून वेगळी केली जातात.

आई-वडिलांविरोधात खटला चालला जातो. कॅथलिक रोमानियन कुटुंबाच्या दृष्टीनं मुलांना शिस्त लावण्याचा प्रकार असतो. पण नॉर्वेच्या कायद्याच्या कचाट्यात हे ज्या पद्धतीनं अडकतं. याची मांडणी दिग्दर्शक क्रिस्टियन मुंजियूनं भारी केलीय. दोन्ही बाजूंनी दोन टोकांचे विचार आहेत. एकिकडे पालकांचा धार्मिक, पारंपरिक दृष्टिकोन आणि दुसरीकडे आधुनिक सरकारची अत्यंत कडक, नियम पाळणारी सिस्टीम अश्या कोंडीत सापडलेला हा सिनेमा प्रेक्षकांना या कुटुंबाच्या गोष्टीत अडकवून ठेवतो.

नॉर्वेत फ्योर्ड या शब्दाचा अर्थ होतो, दोन्ही बाजूनं उंच डोंगरांच्यामधून वाहणारा समुद्राचा लांब, अरुंद आणि खोल भाग. हिमनद्या वितळल्यावर होणारी ही नैसर्गिक रचना आहे. सिनेमातली ही पात्रं ही अश्या नैतिक-अनैंतिकतेच्या दोन उंच टोकाच्या पर्वतरांगामध्ये अडकलेली आहेत. यात पाच लहान मुलं आणि त्यांचं कुटुंब एखाद्या अरुंद पाण्याच्या प्रवाहासारखे गुदमरुन जातायत. दोन्ही बाजू स्वतःला योग्य वाटतात, पण या चक्रव्यूहात त्या माणसांची कशी फरफड होते, हे सिनेमा अचूक दाखवतो.

फ्योर्ड सिनेमा एका सत्य घटनेवर आधारीत आहे. नॉर्वेतली 2015 ची 'बोडनारियू केस' (Bodnariu Case) अशीच आहे. मुलांना शिस्त लावण्यासाठी हे पालक मुलांना किरकोळ मारहाण करायचे. ते नॉर्वेच्या कायद्यात गुन्हा आहे.

त्या रोमानियन-नॉर्वेजियन जोडप्याकडून नॉर्वेतल्या बालकल्याण विभागाने (Barnevernet) त्यांची पाचही मुलं फक्त या कारणावरून हिरावून घेतली होती. यावरून जागतिक पातळीवर मोठं आंदोलन उभं राहिलं होतं. दिग्दर्शक क्रिस्टियन मुंजियूनं संवेदनशील विषयाला पडद्यावर वाट मोकळी करुन दिलीय.

हा सिनेमा आजच्या काळात का महत्त्वाचा आहे? तो आपल्याला कोणतीही एक बाजू घेऊन सोपं उत्तर देत नाही. तो प्रेक्षकाला विचार करायला लावतो. दोन्ही बाजूचे विचार ऐकताना प्रेक्षकही गोंधळून जातो. म्हणूनच कान्स फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये या सिनेमाला 'पाम डी'ओर' सारखा सर्वोच्च पुरस्कार मिळाला. या सिनेमाकडे फक्त एक गोष्ट म्हणून पाहता येणं शक्य नाही. तो आधुनिक समाजाचा आरसा आहे.

खऱ्या खऱ्या आयुष्यात 'बोडनारियू’ कुटूंबानं नॉर्वे सरकारविरोधात European Court of Human Rights (ECHR) मध्ये धाव घेतली होती. जवळपास 2016 ते 2020 अशी ही केस चालली. पण बोडनारियू कुटुबाच्या हाती काहीच लागलं नाही. शेवटी त्यांनी नाद सोडला. आहे हे कुटुंब रोमानियात आपलं आयुष्य चांगलं जगतंय. ते पन्हा कधीच नॉर्वेला गेलं नाही. मुलं आता मोठी झालीयत. सर्व गोष्ट विसरली आहेत. पण त्यांच्या पालकांसाठी नॉर्वेतल्या खटल्याचं ते दिवस अजूनही एका भयंकर स्वप्नासारखे आहेत.

क्रिस्टियन मुंजियूचा 4 Months, 3 Weeks, 2 Days (2007) हा सिनेमा रोमानियातल्या अबॉर्शन या विषयावर होता. त्याला ही कान्स आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये 'पाम डी'ओर' हा सर्वोच्च पुरस्कार मिळाला.

Lovers in Blue Night Movie Review: लव्हर्स इन ब्ल्यू नाईट : स्थलांतरितांचं अंतरंग

नरेंद्र बंडबे — Wed, 14 Oct 2026 11:01:03 +0530

Lovers in Blue Night Movie Review: दिग्दर्शिका अनुपर्णा रॉय व्हेनिस सेन्सेशन बनलेय. मागच्या वर्षी 82 व्या व्हेनिस आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये अनुपर्णा रॉयला 'सॉन्ग्स ऑफ फॉरगॉटन ट्रीज' (Songs of Forgotten Trees) या पहिल्याच चित्रपटासाठी ओरिझॉन्टी (Orizzonti / Horizons) विभागातील सर्वोत्कृष्ट दिग्दर्शक चा पुरस्कार मिळाला. यंदा 83 व्या व्हेनिस फेस्टिव्हलमध्ये लव्हर्स इन ब्ल्यू नाईट (Lovers in Blue Night) सिनेमासाठी नेटपॅक (NETPAC) चा सर्वोत्तम आशियाई सिनेमाचा पुरस्कार मिळाला. बुसान फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये सहाजिकच या सिनेमासाठी प्रचंड गर्दी झाली. पश्चिम बंगालच्या पुरुलिया भागातून एक मुलगी स्वप्नांचं शहर मुंबईत येते. इथं सिनेमा इंडस्ट्रीत स्ट्रगल करताना स्वताचा सिनेमा बनवते. प्रतिष्ठित व्हेनिस फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये पुरस्कार मिळवणारी पहिली भारतीय दिग्दर्शक बनते हे खरंच कौतुकास्पद आहे.

लवर्स इन ब्ल्यू नाईट (2026) - Lover in Blue Nights ही चार स्थलांतरित लोकांची गोष्ट आहे. सिनेेमात मराठी, हिंदी आणि सिलहटी बंगाली बोलली जातेय. हे चार ही जण बाहेरुन आल्यानं मुंबईच्या काही मोजक्या जागा सोडल्यास शहर दिसत नाही. जेव्हा कामगार वर्गातले लोक स्थलांतर करतात तेव्हा नव्या शहरात त्यांना आपलंस वाटणाऱ्या त्यांच्या जागा तयार होतात. मग आपण काय करतोय, कसं जगणार, पुढे कसं जाणार, याचा विचार करण्याची त्यांची ती जागा त्यांच्या जगण्याचा भाग असते. पूर्ण शहर ते भटकू शकत नसले तरी या जागेत त्यांना आपलंस वाटतं. मुंबईचा समुद्र आणि किनाऱ्यावरुन दिसणारं अमर्याद आकाश हे या स्थलांतरिताची हक्काची जागा होते. या अमर्याद आसमंतात त्यांना आपली स्वप्न पुरी करण्याची उमेद मिळते.

अनुपर्णाच्या सिनेमातला करीम (Preetam Palania), शहरात उंदीर मारण्याचं औषध विकण्याचं काम करतो. त्याची बायको अमिनाला (Neelima Sharma) लिहिता-वाचता अजिबात येत नाही. पण तिचा आवाज गोड आहे. यामुळं तिला बारमध्ये दारु पिऊन धुंद झालेल्या ग्राहकांशी फोनवर लगटीनं बोलण्याचे काम मिळतं. तिथं तिला ओमरान (Jatin Sharin) भेटतो. बारमध्ये काम करताना त्याला धर्म लपवावा लागतो. तो आता ओम होतो. सुक्का (Bhushan Shimpi) उत्तर महाराष्ट्रातला, मुंबईत आला आणि चोऱ्या करायला लागला. त्याच्यावर स्थानिक राजकिय नेत्याचा हात आहे. आंतरजातीय विवाह केल्यानं तो आपल्या गर्लफ्रेंडसोबत लपून मुंबईत राहतोय. असे हे चार ही जण मुंबईसारख्या महानगरात स्वप्न पाहतायत. या शहराचा भाग बनू पाहतायत. शांताराम ग्रेगोरी डेव्हिड रॉबर्ट्स (Gregory David Roberts) नं मुंबई शहराचं वर्णन सिटी ऑफ फ्लेश (City Of Flesh) असं केलंय. या मांसांच्या शहरात ही माणसं आपआपल्या पध्दतीनं एडजस्ट होतायत.

अनुपर्णाची मागची फिल्म 'सॉन्ग्स ऑफ फॉरगॉटन ट्रीज' (Songs of Forgotten Trees) आणि. आताची लव्हर्स इन ब्ल्यू नाईट (2026) - Lover in Blue Nights या दोघांमध्ये दोन गोष्टी कॉमन आहेत. दोन्ही फिल्म मुंबईतल्या स्थलांतरितांची गोष्ट दाखवतात. दुसरी आणि महत्त्वाची त्यांच्या सेक्युएलिटीवर स्ट्रॉग कमेंट करतात. हाडा मांसाचा माणूस कामाच्या शोधात या शहरातून त्या शहरात भटकतो. तेव्हा त्याच्या भावनिक गरजांसोबत शारीरिक गरजाची घेऊन तो फिरत असतो. लव्हर्स इन बल्यू नाईटमधली सर्व पात्रं आपली जमिन शोधतायत आणि आपली सेक्युएलिटीही. या सिनेमाचा गाभा आहे.

पश्चिम बंगालमधून आल्यानं अनुपर्णा रॉयची राजकिय नजर पक्की आहे. तिनं दोन्ही सिनेमातून राजकारणावर बेमालूम टिपन्नी केलीय. मुंबई शहरातलं राजकारण तसंच सामाजिक-आर्थिक बाबींच्या सुक्ष्म गोष्टी तिने दाखवल्यात. पात्रांना स्थलांतराचा जागतिक संदर्भ दिलाय. यामुळंच अनुपर्णाचा सिनेमा ग्लोबल बनलाय. हेच तिच्या व्हेनिस सेन्सेशन बनण्याचं गमक असावं.

Possible Love Movie Review: पॉसिबल लव्ह : गरीब-श्रीमंती नव्हे तर एकूण सामाजिक अभिसरणाची गोष्ट...

नरेंद्र बंडबे — Tue, 13 Oct 2026 10:08:06 +0530

Possible Love Movie Review: गरीब आणि श्रीमंतांमध्ये नक्की फरक काय असतो? या प्रश्नाचं उत्तर शोधायचं झाल्यास दक्षिण कोरीयाच्या ली चांग-डाँग यांचा पॉसिबल लव्ह (2026) हा सिनेमा पाहायला हवा. दिग्दर्शक बाँग जून-हो च्या पॅरासाईट (2019) सिनेमानं दक्षिण कोरियात गरीब श्रीमंतांमधला वर्गकलह (Social Conflict) सोशल सटायर थ्रिलरच्या माध्यमातून दाखवला. पॅरासाइट शेवटला अनेक अतर्क गोष्टीं दाखवतो आणि ब्लॅक कॉमेडीकडे वळतो. ली चांग-डाँग यांचा पॉसिबल लव्ह हा सामाजिक वास्तव (Social Realism) दाखवतो. गरीब-श्रीमंत वर्गापलिकडे माणूस म्हणून आपण किती आणि कसे घडतोय हे दाखवतो.

पॉसिबल लव्ह (2026) ही दोन कुटुंबांची गोष्ट आहे. एक कामगार वर्गातलं आणि दुसरं प्रचंड श्रीमंत. दोघं एकत्र आल्यावर सहाजिकच त्यांच्यातला भावनिक संघर्ष हा अगदी टोकाला पोचतो. भांडवलशाहीतल्या दोन टोकांच्या वर्गांमधील ही दरी, राहणीमान आणि अगदी कपड्यांवरुन ठरणारा सामाजिक स्तर हा सिनेमा अतिशय तीव्रतेने मांडतो.

सिनेमात वर्णीय जाणिवा अगदी तीव्र आहेत. एका सुखवस्तू घरातली डॉक्युमेंन्ट्री मेकर ली ये-जी (Cho Yeo-jeong) कामावरुन काढून टाकलेल्या (Lay Off) एका कामगारांच्या कुटुंबाकडे केसस्टडी म्हणून पाहतेय. हातचं काम गेल्यानंतर हे कुटुंब कसं जगतंय हा तिच्या डॉक्युमेंट्रीचा विषय. हो-सोक (Sul Kyung-gu) च्या कंपनीत लेऑफ झालं. अमेरिकन कंपनीनं या कोरियन कंपनीला विकत घ्यायचं चाललंय. आता आणखी नोकर कपात होणार. म्हणून कामगार एकवटलाय. यातून संघर्ष पेटलाय. आंदोलन दाबलं जातंय. अशावेळी हो-सोकची बायको मी-ओक (Jeon Do-yeon) तिघांचं घर सांभाळतेय. दोन-दोन शिफ्ट करत असताना तिची होणारी ओढाताण ली ये-जीला आपल्या डॉक्युमेंट्रीत हवेय. यासाठी तिने या कुटुंबाची निवड केलीय. डॉक्युमेंन्ट्री करताना दोघांमध्ये ऋणानुबंध वाढतात आणि मग ली ये-जी तिला आपल्या विकएन्ड होमवर बोलवते. इथं सर्व पुढचं नाट्य घडतं.

ली चांग-डाँगचा पॉसिबल लव्ह (2026) फक्त कोरियातलाच नव्हे तर जगभरातल्या कामगार आणि श्रीमंत वर्गावरची सोशल कमेंट्री आहे. जगभरात नोकर कपात होतेय. लोकांच्या हातचं काम जातंय. ले-ऑफ म्हणजे एखाद्या जंगलातून हत्तीच गायब करण्याचा प्रकार आहे असं वाक्य मी-ओकच्या तोंडी आहे. कामगार फॅक्ट्रीत येतात. मशीनसोबत काम करणारा आणि संख्येनंही जास्त असलेला कामगार अचानक कसा बाद होऊ शकतो. असा सवाल या सिनेमात ठायी ठायी विचारण्यात आलाय.

थोडी मैत्री झाल्यानंतर मी-ओक, ली ये-जीला तिच्या टॉपची किंमत विचारते. ते खुुप महागडं असल्याचं समजल्यावर मी-ओक म्हणते इतके महागडे कपडे घालून तू कामगारांवर डॉक्युमेंन्ट्री करतेयस. तिचा हा डायलॉग म्हणजे गरीब वर्गाच्या इच्छा-आकांक्षा आणि त्याचवेळी श्रीमंतांकडून गरीबांची होणारी हेळसांड अश्या दोन्ही भावना एकाच वेळी दाखवते.

बेरोजगार झालेला कामगार नक्की काय विचार करतो? तो आपल्या भूतकाळात रमतो? त्याच्याकडे नोकरी असते तेव्हा तो स्वताला अभिजात (Aristocrat) समजत असतो किंवा त्याच्या दृष्टीनं तो श्रीमंत असतो. पण जेव्हा त्याची नोकरी जाते. ती पुन्हा मिळवण्यासाठी तो जेव्हा रस्त्यावर उतरतो तेव्हा त्याच्यातला साम्यवादी (Communist) जागा होतो. हा उलटा प्रवास प्रचंड वेदनादायी आणि त्याचवेळी स्वताचं विश्लेषण करताना स्वतावर हसू येणारा असतो. याची जाणिव पॉसिबल लव्ह पाहताना होते.

दिग्दर्शक ली चांग-डाँग यांनी ज्या सीनवर पॉसिबल लव्ह सिनेमा संपवलाय त्यातलं रुपक प्रचंड वेड लावणार आहे. एकमेकांच्या अखंड प्रेमात असलेले दोन जोडपे एका चंद्राशी जोडले गेलेत. चंद्र म्हणजे रोमांटिक मुड, दोघंही तोच चंद्र पाहत असतात. पण दोघांच्या सेटींग वेगवेगळ्या आहेत. अमेरिका आणि कोरियातला चंद्र वेगळा नाही. भावना त्याच आहे. फक्त या चंद्राकडे कोण पाहतंय म्हणजे कामगार वर्गातलं कुटुंब की प्रचंड श्रीमंत कुटुंब यावर चंद्राची आसक्ती आणि त्यांचं प्रेम ठरतं.

'बर्निंग' (2018), 'पोएट्री' (2010), आणि 'सिक्रेट सनशाईन' (2007) यांसारख्या कलाकृतींनंतर आलेला पॉसिबल लव्ह (2026) हा ली चांग-डाँग (Lee Chang-dong) यांचा मास्टरपीस आहे.

Nana Patekar Salaam Bombay Movie: नाना आणि सलाम बॉम्बे!

समीर गायकवाड — Fri, 9 Oct 2026 14:52:06 +0530

Nana Patekar Salaam Bombay Movie: मीरा नायरचा (Mira Nair) 'सलाम बॉम्बे' (Salaam Bombay) अजुनही फ्रेम टू फ्रेम तोंडपाठ आहे. त्यातला बाबा गुलाब (नाना पाटेकर) हा रेड लाइट एरियातला एक नामचीन भडवा आणि ड्रग पेडलर असतो.

एका सीनमध्ये त्याला भेटायला एक विदेशी पत्रकार इयन (संजना कपूर) आलेली असते, तिच्या सोबत हिंदी अनुवादक असतो, जो बाबाचा परिचित असतो.

बाबा त्याला सांगतो की, त्याने रेखाला (अनिता कंवर) जगाच्या उकिरड्यातून बाहेर काढलंय आणि तिला तो आता आपली घरवाली समजतो.
तिच्यापासून झालेल्या 'मंजू'ला (हंसा विठ्ठल) त्याने मुलीचा दर्जा दिलाय.

बोलता बोलता तो सवयीप्रमाणे घसरतो आणि ती पत्रकार देखील मस्त चिकणा माल आहे, हे तिला सांग असं त्याला सुनावतो. अनुवादक चिडतो आणि असलं काहीही तिला सांगणार नाही असं उत्तर देतो!
त्यांच्या बाचाबाचीवर ती पत्रकार विचारते की, 'बाबा काय म्हणतोय?"
यावर तो खोटंच सांगतो की, "तो विचारतोय की, चहा घेणार का?"

पुढच्याच सीनमध्ये बाबाच्या हाताखाली गर्द विकणाऱ्या टोळीतला हरकाम्या चिलीम (रघुवीर यादव) दोन कळकटलेल्या ग्लासमध्ये चहा घेऊन येतो.
त्याला तिथं आलेलं पाहताच विकृत असलेल्या बाबाच्या डोक्यात बीभत्स कल्पना येते.
तो म्हणतो, "थांबा तुम्हाला मी गंमत दाखवतो, खूप मजा येईल!"

बाबा आपल्या कंबरेचा चामडी पट्टा काढतो आणि एकेक करून गंमत म्हणून चिलीमच्या पायाखाली फटके मारू लागतो.
सुरुवातीला हाफ चड्डीमधला चिलीम बरोबर उड्या मारून ते चुकवतो.
त्या गडबडीत त्याच्या खिशातून 555चे सिगारेट्सचं सोनेरी पाकीट पडतं, चहाचे ग्लास पडतात. फुटतात.
त्याच्या पिंडरीवर पट्ट्याचे मजबूत वळ उमटतात.

माराच्या वेदनेने चिलीम विव्हळू लागतो आणि अखेरीस पेकाटात लाथ बसल्यागत खाली बसतो!
पस्तिशीच्या वयाचा, मळकटलेल्या देहाचा नि काळवंडलेल्या चेहऱ्याचा काटकुळा रोगट चिलीम कुत्र्यागत ओरडू लागतो!

बाबाच्या चेहऱ्यावर विकृत हास्य विलसत राहतं.
चिलीमच्या वेदना नि बाबाची विकृती सहन न झालेली पत्रकार अनुवादकाला सोबत घेऊन तडकाफडकी निघून जाते.

एका मिनिटात तिथला नूर बदलतो.

बाबा भानावर येतो आणि इतक्या वेळ वेदनेने कळवळणारा चिलीम चक्क हसू लागतो. चिडिया उड गयी म्हणून बाबाला खिजवतो!

बाबाच्या तळपायाची आग मस्तकाला जाते आणि जुन्या हिशोबाचे कारण देऊन तो चिलीमला आपल्या टोळीतून बेदखल करतो.
चित्रपटात चिलीम बाबाला पुरून उरत नाही मात्र त्या क्षणी तर तो त्याच्यापुढे झुकत नाही.
तो देखील तावातावाने निघून जातो आणि जाताना अकस्मातपणे बाबाला हाताने इशारा करतो 'घे चढवून'चा !

नशेड्या बकाल एकाकी चिलीमच्या आयुष्याचा पाया घृणा, तिरस्कार, दारिद्र्य, भणंग भयाण दुःखांवर आधारलेला असल्याने पट्ट्याचा मार त्याच्यासाठी अगदी किरकोळ असतो. त्याच्या आयुष्यात याहून भयंकर दुःखे असतात!

'सलाम बॉम्बे'च्या हरेक फ्रेममध्ये एक कविता दडलीय आणि हरेक सीनमध्ये एक कथा आहे.
या दोन सीन्सच्या आधी आणि नंतर जे सिक्वेन्स आहेत ते अगदी सुन्न करणारे आहेत.

यात एक सीन असाही होता ज्यात रेखा बाहेरची नाईट स्वीकारते. साठी पार केलेल्या त्या कस्टमरकडे जाताना आपल्या सोबत मंजूला देखील घेऊन जाते. आई आत एका खोलीमध्ये सौदा पुरा करत असते आणि बाहेर दिवाणखान्यात असलेली मंजू तिथल्या वस्तूंनी हरखून गेलेली असते. तिथून परतल्यानंतरच्या दुसऱ्या दिवशी बाबा रेखाशी संग करू इच्च्छितो. मंजूला खोलीबाहेर सज्जात झोपायला पाठवतो. रेखा त्याला टोकदार सवाल करते! धुमसते, घुसमटते. बाबा तिला सणसणीत थोबाडीत मारतो. ती मुकाट शांत होते. तिच्या खांद्यावरून हात फिरवत बाबा तिला शांत करू पाहतो. यावर ती मौन राहते. इथे नानाच्या तोंडी एक वाक्य आहे - "मलबार हिल से वापस आयी तो भाव खा रही है रंडी बाबा से!"
त्याच्या रासवट वागण्यास उद्देशून ती म्हणते, "एकदम कस्टमर के माफीक!"
पुढे एकदम सुन्न स्पेस उरते...

एकदा प्रेमाच्या असोशीने तो तिला म्हणतो, "चल, खल्लास कर डाल मेरी मीनाकुमारी!" पण तिचा थंडा प्रतिसाद पाहून पुढे तो अगदी निर्लज्ज होऊन म्हणतो, "चल मिट्टी डाल दे!"

क्षणात सेंटीमेंटल तर क्षणात निर्विकार होणारा नाना हा आपल्या सर्वांच्या खऱ्या मानसिकतेचे प्रतिनिधित्व करतो. आपण किती दुष्ट आहोत हे आपल्याला एकट्याला माहिती असतं! आपण एकांतात एकटे असताना जसे असतो तसे आपण बाह्यजगात नसतो! आपण अट्टल मुखवटेबाज असतो!...

गर्दच्या आहारी गेलेला चिलीम मरणासन्न अवस्थेत पोहोचतो, तेव्हा सिनेमागृहातला पडदा असह्य होतो. भडभडून येतं. तो अखेरच्या 'कश'साठी तडफडत असतो. तो काही केल्या त्याला नसीब होत नाही. अखेर त्याची तडफड थांबते. मरण्याआधी त्याने आपल्याला कफल्लक केलंय हे निष्पाप किशोरवयीन 'चायपाव'च्या (शफीक सय्यद) लक्षात येतं तेव्हा तो ऊन्मळून पडतो! त्याचं दुःख पाहवत नाही. त्याला त्याच्या घरी परत जायचं असतं पण पैशांवर हात साफ केला गेल्याने त्याचे ते स्वप्न मुंबईच्या मायानगरीत विरून जातं!

इथल्या कुठल्याच माणसाची नावे खरी नसतात. त्या दुनियेचा अंश झाल्याशिवाय तिथली सत्यता उमगत नाही, तोवर जे जाणवतं ते एकेक सालपट असतं. कुणाच्या आयुष्याचं, तर कुणाच्या छिलून निघालेल्या रात्रींचं! चिलीम, चायपाव, सोला साल, मंजू, रेखा आणि बाबा तिथं पावलोपावली भेटतात. मात्र त्यांचं सत्व समजताना आपल्या संयमाचा अंत होतो...

माणसाच्या हाती काहीच नसलं आणि पुढ्यात बकाल भयाण उदास अंधारं आयुष्य असलं की त्याला वेदनेची, दुःखाची नशा चढते.
त्याशिवाय त्यांना काही पर्यायही नसतो.
किंबहुना दुःख हाच त्यांच्या आयुष्याचा पाया बनून जातो. दुःख नसलं तर ही माणसं अधिक सैरभैर होतात, उध्वस्त होतात आणि बेफाम होतात.

अंधेऱ्या दुनियेतल्या स्त्रियांच्या विलक्षण अस्वस्थ करून सोडणाऱ्या कथा यंदाच्या काही दिवाळी अंकात लिहिल्या आहेत.
बदनाम गल्ल्यातले दुःख, वेदना यांचे कढ शब्दातीत भयंकर आहेत. जगण्याच्या शिक्षेचे याहून टोकदार सल मी पाहिले नाहीत!

काही नोंदी - 'सलाम बॉम्बे'चे सत्व मुंबईच्या भकास गल्ल्यांत, रस्त्यांत आहे.
यातला कॅमेरा स्टँडी असला वा रोलींग असला तरी तो केवळ तगमग टिपतो.
तरीही सिनेमा कुठलेही भाष्य करायचे टाळतो, इव्हन यातलं कुठलंही पात्र दिग्दर्शिकेस काय सांगायचेय यावर बोलत नाही.

यातील महत्वाच्या दृश्यांत संवाद कमी वापरलेत. बहुतांश संवाद कमी शब्दांचे आणि छोट्या वाक्यांच्या तुकड्यांचे आहेत.
'मुंबई स्पिरि'ट वगैरे काही नसतं, इथल्या माणसांची जगण्याची नि मरण्याची जिद्दच अफाट असते हे पावलोपावली जाणवतं.

विलक्षण कोरडं वाटणारं हे जग मायेच्या ओलाव्यासाठी अफाट आसुसलेलं आहे मात्र इथे तो ओलावा मिळणार नाही कारण या शहराला केवळ ठाऊक आहे ती गती, जी 'सलाम बॉम्बे'त असोशीने जाणवतं!
ही गती कशाची तर घड्याळाच्या काट्यावर बसून पुढे जाण्याची.

1988 साली आलेल्या 'सलाम बॉम्बे'मधली पात्रं अजूनही 2026 सालच्या मुंबईत दिसतात कारण माणसं बदलली तरी रस्ते, लोकल ट्रेन्स सारा भवतालही तोच आहे.
जोवर मुंबईचं अस्तित्व असेल तोवर यातली पात्रं मुंबईत गवसतील.
म्हणून सलाम बॉम्बे!

बाकी 'मुंबई स्पिरिट' ही एक 'उदात्त थाप' आहे जी इथल्या माणसांना बा. सी. मर्ढेकरांच्या 'पिपात पडले ओले उंदीर' या कवितेतल्या उंदरासारखी लाईफ बहाल करूनही आनंदात राहायला शिकवते...

'सलाम बॉम्बे'मध्ये नाना पाटेकर यांनी साकारलेली 'बाबा गुलाब' दलाल ही भूमिका पूर्णपणे काल्पनिक नव्हती, तर ती मुंबईच्या रेड लाईट एरियातील खऱ्या पात्रांवर आणि वास्तवतेवर आधारित होती. दिग्दर्शिका मीरा नायर आणि पटकथा लेखिका सोनी तारापोरवाला यांनी मुंबईच्या कामाठीपुरा आणि रेड लाईट एरियात प्रत्यक्ष जाऊन केलेल्या सखोल अभ्यासातून हे कॅरेक्टर आकारास आले होते.

ग्रॅण्ट रोड, फॉकलंड रोड, कामाठीपुरा भागात त्या काळात नशेच्या पदार्थांची त स्करी करणारे आणि धंदा करणाऱ्या महिलांचे शोषण करणारे अनेक दलाल सक्रिय होते. चित्रपटाची कथा लिहिण्यापूर्वी मीरा नायर यांनी 1984 मध्ये 'इंडिया कॅबरे' नावाचा एक माहितीपट बनवला होता. त्यादरम्यान त्यांनी मुंबईच्या अंडर वर्ल्ड, नाईट क्लब आणि रेड लाईट परिसरातील अशा अनेक खऱ्याखुऱ्या 'बाबां'चा जवळून अभ्यास केला होता, जे लहान मुलांना ड्र ग्जच्या आहारी लावून त्यांच्याकडून ड्र ग्ज विकून घ्यायचे.

नाना, त्यांच्या अभिनयातील नैसर्गिकतेसाठी आणि इंटेन्स इन्स्टिंक्टसाठी ओळखले जायचे. या चित्रपटाची खासियत अशी होती की यात बहुतांश कलाकार हे खऱ्याखुऱ्या मोकाट आणि रस्त्यावर राहणाऱ्या मुलांमधून निवडले होते. नानांनी सेटवर जाण्यापूर्वी आणि शूटिंग दरम्यान त्यांचे प्रत्यक्ष निरीक्षण केले.

बाबा गुलाब हे पात्र पडद्यावर जितके क्रू र आणि हिं सक दिसते, तितकेच ते तिथल्या वातावरणात स्वाभाविक वाटावे यासाठी नानांनी कित्येक दिवस कामाठीपुऱ्यातील त्या काळोख्या आणि गजबजलेल्या गल्ल्यांमध्ये घालवून तिथली 'अंडर वर्ल्ड'ची, मुंबईच्या रस्त्यांवरील लोकांची, आणि रेड लाईट एरियातील भाषा, तिथल्या लोकांची देहबोली आणि क्रू रता त्यांनी आत्मसात केली.

सिनेमात काम करणाऱ्या लहान मुलांसोबत मीरा नायर यांनी, नानांसह वर्कशॉप केले. मुख्य भूमिकेतील मुलांसोबत, जसे की शफिक सय्यद (चायपाव) आदींसोबत समरस होण्यासाठी नानांनी बराच वेळ घालवला, जेणेकरून त्यांच्यासोबत अभिनय करताना ती भीती आणि क्रूरता नैसर्गिक वाटेल.

मीरा नायर यांनी एका मुलाखतीत आठवण सांगितलीय की, 'सलाम बॉम्बे' हा नाना पाटेकर यांच्या सुरुवातीच्या मोठ्या चित्रपटांपैकी एक होता. त्यांना एका अशा अभिनेत्याची गरज होती जो अत्यंत क्रूर 'बाबा गुलाब' साकारू शकेल, पण तरीही त्याच्यात एक मानवी छटा असेल. नानांनी ती भूमिका अप्रतिमपणे जिवंत केली.

मीरांच्या मते, नाना पाटेकर यांच्यासारख्या कसलेल्या अभिनेत्याला अशा मुलांसोबत काम करायचे होते ज्यांनी आयुष्यात कधीच कॅमेरा पाहिला नव्हता. नानांनी स्वतःला अशा प्रकारे रुजवले की ते रस्त्यावरील खऱ्याखुऱ्या जगाचाच एक भाग वाटले.

चित्रपटातील एका दृश्याबाबत सोशल मीडियावर आणि सिनेवर्तुळात अनेकदा चर्चा होते. चित्रपटात एका प्रसंगात बाबा (नाना पाटेकर) आपल्या लहान मुलीला (मंजू - हंसा विठ्ठल) रागाच्या भरात हाताला धरून हवेत उचलतात. हा प्रसंग आधीपासून स्क्रिप्टेड नव्हता, तर सीन करत असताना नाना पाटेकर त्या पात्रात इतके समरसून गेले होते की, त्या पात्रातील क्रूरता नैसर्गिकपणे बाहेर आली आणि त्यांनी अचानक मुलीला उचलले. यामुळे त्या लहान मुलीच्या चेहऱ्यावर आलेली भीती पूर्णपणे खरी होती.

'सलाम बॉम्बे' चित्रपटाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे त्यातील बऱ्याच सीन्सचे शूटिंग कोणत्याही स्टुडिओमध्ये किंवा सेटवर न होता, मुंबईच्या खऱ्याखुऱ्या कामाठीपुऱ्यातआणि रेड लाईट एरियात प्रत्यक्ष लोकेशन्सवर झाले होते.

Selvi Movie Review: सेल्वी - कटलेला पतंग आणि फिश पाँड

नरेंद्र बंडबे — Wed, 7 Oct 2026 13:52:06 +0530

Selvi Movie Review: तामीळ भाषेत लग्न न झालेल्या तरुणीला आदरानं सेल्वी संबोधलं जातं. शैलेश रत्थकुमारच्या सेल्वी (2026) सिनेमातल्या मुख्य पात्राची अवस्था ही अशीच आहे. सेल्वी (अंजली पाटील) छोट्या गावातून शहरात आलेली घरातली मोठी मुलगी आहे. इथं ही सर्वांची 'अक्का' आहे. ती आरोग्य सेवक आहे. आरोग्य सेवक म्हणजे, नर्स नव्हे तर होमवर्कर. सेल्वीला सिंगापूरला जाऊन नर्स बनायचंय. त्यासाठी ती अभ्सास ही करतेय. तिची सहकारी आणि रुम पार्टनर मैत्रिण कविता, प्रेमभंगातून आत्महत्येचा प्रयत्न करते. मग सेल्वीचं दिवसच बदलतात. 12 तासांची शिफ्ट आता 24 तासांची होते आणि मग तास वाढतच जातात. पाच-पाच दिवस डोळ्याला झोप नाही अशी व्यावसायिक समस्या असते. हे कमी की काय तिच्या खासगी आयुष्यातला गुंता वाढत जातो. यातून आता स्वयंसिध्दा सेल्वी बाहेर कशी पडणार याची गोष्ट शैलेश रत्थकपमारची फिल्म दाखवते. दक्षिण कोरियातल्या प्रतिष्ठित बुसान आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हल (2026) इथं सेल्वीचा वर्ल्ड प्रिमियर पार पडतोय. सेल्वी व्हिजन एशिया या विभागात स्पर्धेत उतरलेय.

अंजली पाटील या सिनेमाची मुख्य ही आहे आणि प्रोड्युसर ही. तिच्या अनाहत या प्रोडक्शन हाऊसची ही पहिली फिचर फिल्म निर्मिती आहे. सेल्वीची भूमिका अंजलीची सर्वोत्तम म्हणता येईल. सेल्वी घरातली कमावती पोरगी आहे. छोटी बहिण अजूनही शाळेत शिकतेय आणि वडील डायलेसीसवर आहेत. घराची आर्थिक बाजू सेल्वीच्या खांद्यावर आहे. त्यासाठीच तिनं गाव सोडलं आणि शहरात एका एजन्सीच्या मदतीनं आरोग्य सेविका बनली. शहरात याला होम केअर असं गोंडस नाव दिलं गेलंय. हे काम महत्त्वाचं आहे. नर्स किंवा डॉक्टर नसताना रुग्णांची जबाबदारी या होमवर्करवर असते. पण भवतालच्या दृष्टीने त्यांचं काम अतिशय नगण्य. त्याचं अस्तित्वच नाकारणारी स्थिती असते असं असताना न थकता काम करणं, रुग्णांना सकारात्मक ठेवणं. त्याची शारीरीक आणि मानसिक काळजी घेण्याचं काम हे होमवर्कर करत असतात. त्याच बरोबर ते सेल्वी प्रमाणेच कुणाची घरची कमावती मुलगी, आई आणि बहिण असते. या परिस्थितीत स्वतःसाठी वेळ मिळणं खुप कठीण असतं. जो वेळ मिळतो तो स्वतःला सावरण्यात आणि या चक्रातून बाहेर पडण्यासाठी करायच्या प्रयत्नात खर्ची होतो.

शैलेथच्या सिनेमाची सर्वात मोठी जमेची बाजू आहे ती म्हणजे सिनेमॅटोग्राफी. श्रीधरनं सेल्वीच्या मनाची गुंतागुंत आपल्या फ्रेमिंगमधून दाखवलंय. कॅमेरा सतत सेल्वीला फॉलो करतो. तिची जी अस्वस्थता आहे ती कॅमेऱ्यातून स्पष्ट दिसते. सिनेमाची सुरुवात सेल्वी आणि कविता दोघी पतंग उडवतायत या सीननं होते. कविताचा पतंग कापला जातो सेल्वीचा हवेत मस्त फिरत राहतो. दोघांनाही उंच भरारी घ्यायचीय. कविताची स्वप्न तिच्याप्रमाणेच बोलकी आहेत. ती बडबडी आहे. सेल्वी तशी नाही. ती बुजरी आहे. अनेक अपेक्षांचं ओझं तिच्या खाद्यावर आहे. स्वतःसाठी तिनं पाहिलेली स्वप्न पूर्ण करायची तिची तयारी आहे. पण अनेकदा आपण ज्या गोष्टी प्लान करतो तश्या घडतीलच असं नाही. सेल्वीच्या बाबतीतही असंच होतं. तिच्या भविष्याचा पंतग असाच कापला जातो, ती भरकट जाते. परिस्थितीच्या गुंतागुतीतून साचलं पण येतं. हे दाखवण्यासाठी शैलेशनं फिश पाँडचा मिथकासारखा केलेला वापर एकदम बेस्ट आहे. समुद्रात मुक्त फिरणारा मासा फिश पाँडच्या भांड्यात वळून वळून पुन्हा त्याच जागी येत राहतो. सेल्वीची अवस्थाही अशीच झालेली असते. हे इतक्या चांगल्याप्रकारे दाखवण्याचं सर्व श्रेय दिग्दर्शक डिओपीच्या जोडीचं.

अंजलीनं साकारलेली सेल्वी प्रचंड गुंतागुंतीची आहे. या गुंत्यातून की आता कशी बाहेर पडणार याचा विचार प्रेक्षक क्षणाक्षणाला करत असतात. सेल्वीप्रमाणे त्यांचं मनही असंच धावत असतं. हीच सेल्वी सिनेमा पाहण्याची खरी गंमत आहे.

The voice of Hind Rajab: 'व्हॉईस ऑफ हिंद रिजाब'नंतर आता गाझा सिनेमा अकादमी; व्हेनिसमध्ये मोठी घोषणा

नरेंद्र बंडबे — Tue, 8 Sep 2026 11:56:28 +0530

The voice of Hind Rajab: इटलीत सुरू असलेल्या 83 व्या व्हेनिस फिल्म फेस्टिव्हलमध्ये 'गाझा सिनेमा अकादमी' सुरू करण्याची घोषणा करण्यात आलीय. पॅलेस्टिनी फिल्ममेकर एझालदीन शालाह (Ezzaldeen Shalah) आणि माई मसरी (Mai Masri) यांनी ही अकादमी सुरू झाल्याचे सांगितले. गाझापट्टीत चित्रपट शिक्षणासाठी आणि निर्मितीसाठी एक कायमस्वरूपी आणि सुरक्षित जागा तयार करावी हा 'गाझा सिनेमा अकादमी'चा मुख्य उद्देश आहे.

इस्रायल-पॅलेस्टाइन युद्धामुळे गाझापट्टी अगदी बेचिराख झालेय.गेल्या वर्षभरात इथल्या मानवी हक्कांसंबंधीच्या बातम्यां वृत्तपत्रे आणि इतर माध्यमांमध्ये प्राधान्यानं दिसतायत. गेल्या वर्षी व्हॉईस ऑफ हिंद रिजाब (2025) या सिनेमाने गाझात राहणाऱ्या लोकांची कुचंबना आणि अगतिकता दाखवली. गाझातल्या नागरिकांना नक्की काय भोगावे लागतंय, याची गोष्ट पाच वर्षीय हिंद रिजाबच्या ऑडिओ क्लिपद्वारे जगासमोर आली. त्यावर आधी डॉक्युमेंट्री बनली आणि लगेच कौथर बेन हानियाने त्यावर हा सिनेमा बनवला. तो थेट ऑस्करपर्यंत पोहोचला. गाझातल्या मानवी हक्कांच्या पायमल्लीची गोष्ट जगाला समजली. त्याची दाहकता समजली. हिंद रिजाबच्या दुःखाशी जग जोडले गेले. यातून एक गोष्ट झाली ती म्हणजे हिंद रिजाबला न्याय मिळण्याची प्रक्रिया सुरू झाली. आधी फक्त एक नॉर्मल प्रतिहल्ला म्हणून या घटनेकडे पाहिले गेलं. सिनेमानंतर हिंद रिजाब आणि तिच्या कुटुंबियांच्या गाडीवर हल्ला नक्की कसा झाला? याची चौकशी करण्याची आंतरराष्ट्रीय पातळीवर सुरु झाली. आता ही चौकशी होणारेय. या सर्व पार्श्वभूमीवर गाझा सिनेमा अकादमीची घोषणा फार महत्त्वाची आहे.

अकादमी तर्फे गाझातले तरुण आणि खासकरून महिलांना आपल्या गोष्टी जगाला सांगण्याची संधी मिळणारेय. खरंतर याची सुरुवात साल 2024 पासून झाली होती. अकादमीच्या कार्यपध्दतीची आखणी करण्यात आली. मार्च 2026 ला 25 तरुण पॅलेस्टिनी महिलांसाठी नऊ महिन्याचा फिल्ममेकिंग डिप्लोमा सुरू झाला. आता अल-क्वेड ओपन युनिव्हर्सिटीने यात पुढाकार घेतला. अकादमीमुंळं स्थानिक तरुण फिल्ममेकर्सना आपली गोष्ट सांगण्याची कायमस्वरूपी संधी मिळणारेय. याला रामी युसुफ, हिएम अब्बास आणि सालेह बक्री तसेच हिंद रिजाबच्या दिग्दर्शिका कौथर बेन हानिया यांनी पाठिंबा दिला आहे.

एझालदीन शालाह (Ezzaldeen Shalah) यांच्या मते, "गाझात सिनेमा फक्त आर्ट नाही. सिनेमा म्हणजे आठवणी जपणे, नव्या पिढीसाठी तात्कालिक दृश्यांचे संवर्धन करणं आणि आम्हाला आमची गोष्ट सांगता येणं अशा पद्धतीने सिनेमाकडे आम्ही पाहतो..." ही अकादमी गाझातल्या नव्या व्हिजनला आणि त्यांच्या क्रिएटिव्हिटीला आकार देईल अशी आशा शालाह यांनी व्यक्त केलीय.

व्हेनिस आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हल हा जगातला नावाजलेला फिल्म फेस्टिव्हल आहे. यंदा इथे दिग्दर्शक अहमद हस्सूनाचा सिटीझन ओसामा (2026) आणि मुआयद अलायनचा कन्व्हर्सेशन विथ द सी असे दोन गाझातले सिनेमे दाखवण्यात येत आहेत. जगभरातल्या फिल्ममेकर्स, युनिव्हर्सिटी आणि फिल्म फेस्टिव्हल्सनी या अकादमीला सपोर्ट करावा. गाझातल्या नव्या दमाच्या दिग्दर्शकांना त्यांच्या क्रिएटिव्ह आवाजाला प्रतिसाद द्यावा असे आवाहन करण्यात आले आहे.

नरेंद्र बंडबे यांचे महत्त्वाचे इतर ब्लॉग :

The Drama Movie Review: द ड्रामा (2026) - 'कॅन्सल कल्चर’ नात्यातलं आणि 'प्रेमा'तलंही

Furious Movie Review: कोलमडलेल्या व्यवस्थेतली 'अँग्री वुमन'; फ्युरीयस वेब सिरीजनं बदलला क्राईम थ्रिलरचा पॅटर्न

नरेंद्र बंडबे — Fri, 4 Sep 2026 12:37:27 +0530

Furious Movie Review: बऱ्याचशा क्राईम शोमध्ये (Crime Show) काय असतं? एक चांगला पोलीस अधिकारी असतो जो गुन्हेगाराला पकडतो. पण हुलूची (Hulu) नवीन सिरीज ‘Furious - फ्युरीयस (2026) यापेक्षा पूर्णपणे वेगळीय. हा थ्रिलर शो स्त्रीवादी दृष्टिकोनातून गुन्हेगारीकडे बघतो आणि त्यातील स्त्री पात्रांच्या एकमेकींशी जोडलेल्या वेदनेवर लक्ष केंद्रित करतो. शोमधील महिला सिरियल किलरला एक वेडी किंवा अघोरीन दाखवता, तिच्या या रागामागची खरी कारणं केलीयत. जेव्हा आपली कायदा आणि न्याय व्यवस्था शक्तिशाली शोषकांचे रक्षण करते, कुणालाही राग येणं स्वाभाविकच आहे. फ्युरीयसमध्ये याचा फेमिनिस्ट दृष्टीकोन असल्यानं ते जास्त भावतं. व्यवस्था महिलांच्या बाबतीत कशी अपयशी ठरते आणि जेव्हा महिला याविरोधात उभ्या ठाकतात तेव्हा काय होऊ शकतं हे फ्युरीयस दाखवून देतं.

एलिझाबेथ मेरीवेदर या फ्युरीयस शोच्या क्रिएटर आहेत. या शोमध्ये एकूण आठ एपिसोड. आहेत. जे दोन पुरुष (ब्रायन किर्क, आणि कॉरी फिन्ले) आणि दोन महिला (कॅरिना इवान्स आणि डेस्टिनी इकारघा) दिग्दर्शकांनी दिग्दर्शित केलेत.

तोकड्या कपड्यांपलिकडे जाऊन पुरुषी नजरेला छेद

जुन्या हॉलिवूड सिनेमांमध्ये महिला किलर्सना बऱ्याचदा अवाजवी ग्लॅमरस दाखवलं जातं. घट्ट लेदरचे कपडे किंवा चकचकीत ड्रेसेस दाखवले जातात. ही आत्तापर्यंत पुरुषाच्या नजरेतून तयार झालेली स्त्री क्रिमिनल आहे. 'Furious' मधली सिरियल किलर कॅथरीन अगदी सर्वसामान्य दिसते. सर्वसाधारण कपडे घालते. या पारंपारीक महिला क्रिमिनल्सला पुरुषी कल्पनेतून बाहेर काढत थेट फेमिनिस्ट पर्याय देते.

लहानपणी तिचं लैंगिक शोषण करणाऱ्याला जेव्हा ती संपवते तेव्हा ती थ्रिलर सिनेमातल्या व्हिलनसारखी अजिबात दिसत नाही. त्याऐवजी, ती साधासुधा मांजराचा मास्क आणि सैल किंवा जड असे सोयीस्कर कपडे घालते. तिचे कपडे फॅशनसाठी नसून फक्त तिच्या बदल्यासाठी सोयीचे ठरणारे आहेत. ती वेगावान हालचाल करु शकते, मास्कपलिकडे स्वतःची ओळख लपवते आणि अंधारात सहज मिसळून जाते. कॅथरीनच्या दिसण्यातून ग्लॅमर काढून घेतल्यामुळं, हा शो प्रेक्षकांना तिच्या शरीराऐवजी तिच्या कृत्यांवर लक्ष केंद्रित करायला भाग पाडतो. तिचा हा बदला म्हणजे परफॉर्मन्स नसून, एक थंड डोक्याने केलेले काम बनतं. फेमिनिस्ट कथानकासाठी ही कपड्यांची निवड खूप महत्त्वाची आहे, कारण यामुळे या पात्राला ती जगासमोर कशी दिसणार यावर पूर्ण नियंत्रण मिळतं.

भवतालच्या सखोल अभ्यासातून घडणारं कथानक

हॉलीवूड असो की हिंदी सिनेमा व्यवस्थेच्या समस्या मांडण्याठी प्रचंड डायलॉगबाजी केली जाते. फ्युरीयस याला छेद देते. व्यवस्थेनं नाडलेली महिला पात्रं दाखवण्यासाठी संवाद नाही तर भवताल आणि सेट डिझाऊनचा योग्य वापर केलेला आहे. यातून सत्ता कशी काम करते याची अनुभूती मिळते.

पुरुष बॉस सोबतचे बहुतांश सीन्स एफबीआयची (FBI) मोठी ऑफिसेस आणि कॉर्पोरेट बोर्डरूम्समध्ये होतात. या खोल्या थंडगार काच, स्टील आणि उंच छतांनी बनलेल्या आहेत. कॅमेरा एँगल मुद्दामहून वाईड ठेवण्यात आलाय. ॲलिस आणि नोरा सारखी पात्रं खूप लहान आणि एकटी वाटतात. ही महाकाय, आरपार दिसणारी काचेची इमारत थंड व्यवस्थेचे प्रतीक आहेत, जी महिलांवर नजर तर ठेवते पण त्यांचं रक्षण करायला नकार देते.

दुसरीकडे, जेव्हा महिला पात्रं एकमेकींशी बोलतात, तेव्हा शोचे वातावरण पूर्णपणे बदलते. जेव्हा ॲलिस पीडित महिलांची चौकशी करते किंवा नोरासोबत केस प्लॅन करते, तेव्हा ती जागा लहान आणि खाजगी खोल्यांमध्ये बदलते. तिथे अगदी क्लोज किंवा मीड क्लोड शॉट आहेत, ज्यामुळं एक सुरक्षित आणि जिव्हाळ्याचे वातावरण तयार होत.

साध्या भाषेत सांगायचं झाल्यास मोठ्या, रिकाम्या काचेच्या खोल्या म्हणजे महिलांच्या वेदनांकडं दुर्लक्ष करणारी पुरुषप्रधान व्यवस्था. याउलट, त्या लहान, गर्दीच्या खोल्या महिलांनी स्वतःसाठी तयार केलेल्या सुरक्षित जागा. 'Furious' प्रेक्षकांना सतत आठवण करून देते की अधिकृत व्यवस्था जरी क्रूर असली, तरी महिलांची एकमेकींना असणारी साथ सुरक्षिततेची भावना निर्माण करते.

तणावाचे आवाज (Sound OF Stress)

प्रेक्षकांना फ्युरीयसमधल्या महिला पात्रांना होणाऱ्या त्रासाची जाणिव करुन देण्यासाठी साऊंड डिझाइनिंगचा अतिशय उत्तम वापर करण्यात आलाय. फक्त नाट्यमय संगातीवर अवलंबून न राहता एलिसच्या मनातलं वादळ दाखवण्यासाठी साऊंड इंजिनियरिंगचा जबरदस्त वापर करण्यात आला आहे. बहुतांश क्राईम शो मध्ये वापरलं जाणारं पार्श्वसंगीत हे अगदी टिपिकल असतं. पण फ्युरीयसमधला बॅकग्राऊंड स्कोअर पात्रांच्या इमोशनल स्थितीनुसार बदलतो. आवाजातला हा बदल चांगल्या स्टोरीटेलिंगचं साधन आहे. हे प्रेक्षकांना घाबरल्यामुळं आणि तणावामुळं होणाऱ्या शारीरिक त्रासाची जाणीव करून देतं. ॲलिसला स्वतःच्याच ऑफिसमध्ये खोटं ठरवलं जात असताना होणारा तिचा कोंडमारा आणि चीड आवाजानं प्रेक्षकाला नेमकी अनुभवायला मिळते.

महिलांच्या तीन 'फ्युरीयस' पिढ्या

'Furious' सिरीजचा मुख्य गाभा आहे महिलांच्या तीन पिढ्यांमधला गंभीर वैचारिक वाद. सिरीजमध्ये प्रत्येक महिला एका कोलमडलेल्या, पुरुषांचे वर्चस्व असलेल्या व्यवस्थेचा सामना करण्याचा एक वेगळा मार्ग दाखवतेय.

पहिली आहे नोरा. ती सगळ्यात मोठी आहे आणि भूतकाळाचे प्रतिनिधित्व करते. नोराने एफबीआयमध्ये नियमांचे पालन करून अनेक वर्षे स्वतःला टिकवून ठेवलंय. तिने स्वतःचा राग गिळायला, स्वतःचे काम शांतपणे करायला आणि गुपचूप केसेस उभ्या करायला ती शिकले. सिस्टीममध्ये टिकून राहण्यासाठी आणि स्वतःचं स्थान टिकवण्यासाठी पुरुषांच्या नियमांनुसार चालणे हाच एकमेव मार्ग आहे, असा तिचा विश्वास होता.

त्यानंतर येते ॲलिस. ती आजच्या काळातल्या महिलांचं प्रतिनिधित्व करते. सिस्टीममध्ये चुका आहेत याची कल्पना ॲलिसला माहीत आहे. तिचा विश्वास आहे की ती आत राहून ही व्यवस्था सुधारू शकते. प्रचंड कष्टानं ती नियमात राहून काम करत असते. या तणावामुळे ती आतून तुटत चाललेय. यंत्रणा बदलायला तयार नसल्यामुळे ॲलिस मानसिकदृष्ट्या कशी खचत चालली आहे, हे प्रेक्षक पाहू आणि अनुभवू शकतात.

शेवटी येते कॅथरीन. ती एका टोकाच्या भविष्याचे प्रतिनिधित्व करते. कॅथरीनचा व्यवस्थेवरचा विश्वास पूर्णपणे उडाला आहे. कायदे फक्त शोषकांचं रक्षण करतात अशी तिची धारणा झालेय. म्हणूनच ती त्यांना पूर्णपणे नाकारते. तिचा एकदम उपाय साधा आहे तो म्हणजे ही संपूर्ण व्यवस्था आणि समाजरचनाच मुळापासून उखडून टाकायला हवीय.

ही तीन पात्रं एकत्र आल्यानं 'Furious' फक्त एक चोर-पोलिसांचा खेळ उरत नाही. हा शो वेगवेगळ्या पिढ्यांमधील महिला या व्यवस्थेच्या अन्यायाचा सामना कसा करतात, हे दाखवतो. तो प्रेक्षकांना एक कठीण प्रश्न विचारतो: जेव्हा व्यवस्थाच बिघडलेली असते, तेव्हा तुम्ही नोरासारखे नियमांचे पालन करणार, ॲलिससारखे ते सुधारण्याचा प्रयत्न करणार, की कॅथरीनसारखे सर्व काही उद्ध्वस्त करणार?

फ्युरीयसमुळं क्राईम शोचे नियम बदलले

थोडक्यात सांगायचे तर, हुलूची 'Furious' सिरीज स्त्रीवादी ओटीटी कंटेंटच्या दिशेने टाकलेले एक मोठं आणि महत्त्वाचं पाऊल आहे. हा शो एका नेहमीच्या थ्रिलरमध्ये फक्त लोणच्या सारखं महिला पात्रांना तोंडी लावण्यासाठी घेण्यापेक्षा खूप सखोल विचार देते. ही सिरीज गुन्हेगारी आणि न्यायाकडे बघण्याचा आपला दृष्टिकोनच बदलून टाकते. ती प्रेक्षकांना सिरियल किलरच्या हिंसेपलीकडे जाऊन, त्यामागे कारणीभूत असलेल्या कोलमडलेल्या व्यवस्थेकडे बघायला भाग पाडते. या सिरीजचा शेवट कोणतीही सोपी उत्तरं किंवा हैपी एंडींग देत नाही. त्याऐवजी, ती प्रेक्षकांच्या मनात एक आव्हानात्मक प्रश्न सोडून जाते. जेव्हा व्यवस्था व्यवस्था महिलांचे रक्षण करण्यात अपयशी ठरते, तेव्हा त्यांनी खरा न्याय कसा मिळवायचा?

स्त्रीवादी कथाकथन म्हणजे टेलिव्हिजनवर गोष्टी सांगण्याची पद्धत कुठलीही तडजोड न करता पूर्णपणे बदलून टाकणे होय. हेच Furious' सिद्ध करते.

The Drama Movie Review: द ड्रामा (2026) - 'कॅन्सल कल्चर’ नात्यातलं आणि 'प्रेमा'तलंही

नरेंद्र बंडबे — Thu, 3 Sep 2026 10:27:26 +0530

The Drama Movie Review: एखादी व्यक्ती योग्य की, अयोग्य हे कोण, कधी आणि कशाच्या आधारे ठरवतं? 'द ड्रामा (2026)' चित्रपटात इमा आणि चार्लीचं लग्न ठरलंय आणि ते एकमेकांच्या प्रेमात पूर्णपणे बुडालेत. पण लग्नाच्या अवघ्या काही दिवस आधी, इमाची 'मेड ऑफ ऑनर' (Maid of Honor) असलेली रशेल आणि तिचा पार्टनर माईकसोबत गप्पा मारताना इमा तिच्या लहानपणाची एक धक्कादायक आठवण सांगते. या एकाच गुपितावरून, रशेल 'मॉरल व्हॅल्यूज'चा (नैतिकतेचा) मोठा अवडंबर माजवते.

याचा थेट परिणाम इमा आणि चार्लीच्या नात्यावर होतो; विश्वासाची जागा अविश्वास घेतो आणि त्यातून अनेक अनपेक्षित गोष्टी घडू लागतात. प्रत्यक्ष लग्नाच्या दिवशी या सर्व गोष्टींचा असा काही उद्रेक होतो की संपूर्ण लग्नाचा बोजवारा उडतो. रशेलच्या या 'कॅन्सल कल्चर'मुळे निर्माण झालेला हा संघर्ष इमा आणि चार्लीच्या नात्यात मोठी तेढ निर्माण करतो आणि लग्नात चक्क मारामारी होते.

या कठीण परिस्थितीत हे दोघं पुन्हा एकत्र येतील का? ते आपल्या नात्याची नव्यानं सुरुवात करू शकतील का? इथपर्यंत प्रेक्षकांना खिळवून ठेवत दिग्दर्शक क्रिस्टोफर बोर्जी (Kristoffer Borgli) शेवटपर्यंत धक्कातंत्राचा अप्रतिम वापर करतो.

या सिनेमात 'कॅन्सल कल्चर’ तर आहेच, पण दिग्दर्शक क्रिस्टोफर बोर्जीने आणखी एका संकल्पनेवर जोरदार काम केलं आहे. इंग्रजीत याला 'Weaponized Judgment' (शस्त्रासारखी वापरलेली नैतिकता) असं म्हणता येईल. साध्या सोप्या भाषेत सांगायचं झालं तर, जेव्हा एखादी व्यक्ती तुमच्याबद्दल मतप्रदर्शन करते किंवा टीका करते, तेव्हा ते तुमच्यात सुधारणा करण्यासाठी नसतं, तर तुम्हाला कमी लेखण्यासाठी किंवा मानसिक त्रास देण्यासाठी असतं. 'मोकळेपणा' आणि 'नैतिकता' या गोंडस नावांखाली संबंधित व्यक्तीला मानसिकदृष्ट्या नेस्तनाबूत करण्याची ही एक पद्धतशीर प्रक्रिया असते.

'द ड्रामा' सिनेमात रशेलचं पात्र कथानकातलं हे 'मोरालिटी इंजिन' ॲक्टिव्हेट करतं. पुढे जाऊन त्याचा वापर इमाच्या सोशल स्टेटसवर आघात करण्यासाठी केला जातो. इमा एक खुनशी आणि समाजाच्या दृष्टीने घातक असल्याचा आभास निर्माण करायला रशेल सर्वांना भाग पाडते. याचा थेट परिणाम इमा आणि चार्लीच्या नात्यावर होतो. चार्ली आता संभ्रमाच्या अवस्थेत जातो, त्याचा श्वास गुदमरतो. यातून तो एक चूक करतो आणि मग ती अप्रत्यक्षरीत्या मान्यही करतो. खरं तर रशेलने उभारलेल्या या नैतिक भिंतीचा पाया तसा तकलादूच असतो, पण यातून चार्लीच्या मनात एक निरर्थक आणि पोकळ भीती तयार होते. आपण निवडलेली व्यक्ती, म्हणजेच 'लव्ह ऑफ माय लाईफ' इमा योग्य की अयोग्य, अशा द्विधा मनःस्थितीत तो जातो आणि घोडचूक करून बसतो.

दिग्दर्शक क्रिस्टोफर बोर्जी सिनेमाची सुरुवात अगदी सॉफ्ट रोमँटिक कॉमेडीसारखी करतो. पण जसजसं कथानक पुढे जातं, तसं तो चित्रपटाला डार्क रोमँटिक कॉमेडी आणि 'सोशल सॅटायर'च्या (सामाजिक उपरोधाच्या) मार्गावर घेऊन जातो. प्रेक्षकही रशेलने उभारलेल्या या नैतिकतेच्या चक्रव्यूहात इमा आणि चार्ली इतकेच गुरफटून जातात. हा अनुभव प्रेक्षकांसाठी 'सुरियल' (Surreal) म्हणजेच अतिवास्तवाकडे घेऊन जाणारा ठरतो. चार्ली आणि इमासोबतच कॅन्सल कल्चरच्या या किचकट प्रक्रियेतून जाणारा प्रेक्षक सिनेमाच्या शेवटी 'आप-आपला सिनेमा' मनात घेऊन बाहेर पडतो. हीच दिग्दर्शक क्रिस्टोफर बोर्जीच्या स्क्रीनप्लेची खासियत आहे. म्हणूनच 'द ड्रामा' प्रेक्षकांच्या पसंतीला उतरला आणि त्याने बजेटच्या चौपट कमाई केली. शेवटी काय तर गोष्ट महत्त्वाची आणि त्यातलं प्रेक्षकांचं गुंतणं महत्त्वाचं; जे या सिनेमात पुरेपूर अनुभवायला मिळतं.

Toxic Review: 4 वर्षांची वाट पाहायला लावून यशने दिला टॉर्चर; ॲक्शन खतरनाक, पण स्टोरी फालतू! 'टॉक्सिक' नक्की कुठे फसली?

भाग्यश्री कांबळे — Wed, 26 Aug 2026 19:06:17 +0530

Toxic Film Review: साऊथ सुपरस्टार (South Actor) यशचा (Yash) बहुप्रतिक्षित अन् बहुचर्चित सिनेमा 'टॉक्सिक' (Toxic) चित्रपटगृहांमध्ये रिलीज झालाय. 'KGF 2'नंतर चार वर्षांनी यश या चित्रपटाद्वारे मोठ्या पडद्यावर पुनरागमन करत आहे. गीतू मोहनदास दिग्दर्शित या सिनेमात सुंदर अभिनेत्रींनी कमाल केली. यशच्या स्वॅगने सर्वांना खिळवून ठेवलं. अॅक्शन सीन्स पाहून प्रेक्षकवर्ग स्वत:हून शिट्ट्या अन् टाळ्या वाजवतात. पण खरंच 'टॉक्सिक' या सिनेमाची स्टोरी इतकी भन्नाट आहे का? 3 तास 14 मिनिटांच्या या चित्रपटात रक्तपात अन् मारामारीचा ओव्हरडोज आहे. पण स्टोरीच्या नावाने कन्फ्यूजन आहे. दमदार अॅक्टिंग अन् जबरदस्त अॅक्शन सीन्समध्ये गाणी आणि स्टोरीमुळे 'टॉक्सिक'चा खेळच (Film Review) बिघडलाय. हा चित्रपट पाहावा की नाही? जाणून घेऊयात.

'टॉक्सिक' सिनेमाच्या स्टोरीत दडलंय काय? (Toxic Movie Review Yashs Swag and Action Impress)

'टॉक्सिक' या सिनेमाची कथा 1940 च्या दशकातील गोव्यामध्ये घडते. या चित्रपटात यशने 'राया'ची आणि नयनताराने 'गंगा'ची भूमिका साकारली आहे. आई - वडिलांच्या निधनानंतर गंगा आपल्या भावाचं पालन - पोषण करते. रायाने संपूर्ण गोव्यावर राज्य करावे, अशी गंगाची इच्छा असते. पण हे सगळं नेमकं कसं घडू शकतं? सुरुवातीला रायाचं रेबेकावर जीव जडतो. नंतर तो नादियाच्या प्रेमात पडतो. पण त्यांचं पुढे काय होतं? 'टॉक्सिक' या सिनेमाच्या कथेत असंख्य पात्रांची एन्ट्री - एक्झिट सुरू असते. ड्रग्ज सिंडिकेट चालवण्यामागे रायाचा खरा हेतू काय असतो? एकेवेळेला सिनेमा पाहताना स्टोरी गुंतागुंतीची वाटू लागते.

'टॉक्सिक' या चित्रपटात इतकी पात्र असल्यामुळे, क्लायमॅक्सला पोहोचूपर्यंत स्टोरी सतत वेगळं वळण घेत असते. ड्रग्ज माफियापासून सुरू झालेला हा प्रवास वडील - मुलाच्या नात्यावर अन् गिल्टवर जाऊन संपते. त्यामुळे हा सिनेमा पाहत असताना असं वाटतं की, फिल्ममेकर्स स्वत: कन्फ्यूज झाले आहेत की, त्यांना या सिनेमाद्वारे प्रेक्षकांना नक्की काय दाखवायचे आहे.

कलाकारांची दमदार अभिनयाला तोड नाही

यश या अभिनेत्यामध्ये सर्व काही आहे, जे एका मास हिरोमध्ये असायला हवे. त्याचा स्क्रीन प्रेजेंस जबरदस्त आहे. पडद्यावर येताच अभिनेता स्वत:कडे प्रेक्षकांचे लक्ष वळवून घेण्यास यशस्वी ठरतो. त्याच्या प्रत्येक डायलॉगवर शिट्ट्या अन् टाळ्यांचा कडकडाट ऐकायला मिळतो. या सिनेमाची प्रत्येक फ्रेम अप्रतिम आहे. सिगारेट पेटवण्यापासून ते दमदार अॅक्शन यशचा अंदाज हा वाखाणण्याजोगा ठरला आहे. सिनेमाची खासियत म्हणजे फिमेल अॅक्ट्रेस. या सिनेमात अभिनेत्रींनी कौतुकास्पद कामगिरी केली. यश आणि नयनताराचा बाँड अप्रतिम आहे. नयनताराने आपल्या वाटेला आलेले अॅक्शन सीन्स उत्तमरित्या साकारले आहेत.

तर, किआरा आडवाणीसोबत यशची रोमाँटिक केमिस्ट्री ही पडद्यावर अगदी खरी वाटते. हुमा कुरैशीने आपली भूमिका उत्तमरित्या साकारली आहे. तारा सुतारियानेही आपल्या भूमिकेला न्याय दिला आहे. 'टॉक्सिक' या सिनेमाची टॅगलाईन 'अ फेयरी टेल फॉर ग्रोन-अप्स' असल्यामुळे, यात इंटिमेट अन् बोल्ड सीन्स पाहायला मिळतात.

सिनेमातील म्यूझिकने प्रेक्षकांना मंत्रमुग्ध केलं?

'टॉक्सिक' या चित्रपटाची पार्श्वसंगीत थोडी कंटाळवाणी वाटू लागते. संपूर्ण सिनेमात 'तबाही' या गाण्याने प्रेक्षकांची मने जिंकली.

'टॉक्सिक' सिनेमाच्या दिग्दर्शकाची जादू चालली?

'टॉक्सिक' या चित्रपटाची स्टोरी गीतू मोहनदास आणि यश यांनी एकत्र मिळून लिहिली आहे. तसेच प्रोडक्शनमध्येही यशचा मोठा वाटा आहे. हा चित्रपट एका ठिकाणी सुरू होतो आणि पूर्णपणे वेगळ्या ठिकाणी संपतो. त्यामुळे सिनेमा पाहत असताना, आपण दोन वेगवेगळे चित्रपट पाहत आहोत की काय? असं वाटू लागतं. जर, 'टॉक्सिक' या सिनेमाची लांबी कमी करण्यात आली असती तर, हा चित्रपट अधिक प्रभावी ठरला असता. रायाने या सिनेमात त्याच्या बालपणीच्या वेदना मांडल्या, परंतु त्या वेदना प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचण्यात अयशस्वी ठरला आहे. शेवटी - शेवटी आपण हा सिनेमा संपण्याची वाट पाहतो.

रेटिंग:- 2.5 स्टार

Baba Vanga Prediction: बाबा वेंगाची जुलैच्या शेवटच्या दिवसांची भविष्यवाणी व्हायरल! 5 राशी कोट्यधीश होण्याच्या मार्गावर; 'हा' काळ जॅकपॉटचा! तुमची रास?

एबीपी माझा वेब टीम — Mon, 27 Jul 2026 15:24:54 +0530

Baba Vanga Prediction: प्रसिद्ध बल्गेरियन भविष्यवक्ता बाबा वेंगा....ज्यांच्या भविष्यवाणीमुळे अनेकदा सर्वांच्या भुवया उंचावतात. आपल्या कथित भाकितांसाठी जगभरात ओळखल्या जाणाऱ्या बाबा वेंगा नेहमीच कुतूहलाचा आणि चर्चेच्या विषय राहिल्या आहेत. सध्या जुलै महिना संपायला शेवटचे काही दिवस शिल्लक आहेत. तर आजपासून नवा आठवडा देखील सुरू झाला आहे. जुलैच्या शेवटच्या दिवसांबाबत बाबा वेंगांचं एक महत्त्वाचं भाकित सध्या सोशल मीडियावर प्रचंड व्हायरल होत आहे, यात त्यांनी म्हटलंय की, जुलैचा शेवट पाच राशींसाठी अत्यंत शुभ असेल. तसेच या राशींच्या वैयक्तिक आणि व्यावसायिक जीवनातील समस्या सुटतील आणि नशिबाची साथ मिळाल्याने त्यांना आर्थिक बाबतीत चांगली बातमी मिळेल. जाणून घेऊया त्या भाग्यशाली राशींबद्दल...

बाबा वेंगाची जुलैच्या शेवटच्या दिवसांची भविष्यवाणी व्हायरल! 5 राशी कोट्यधीश होण्याच्या मार्गावर..(Baba Vanga Prediction)

बाबा वेंगा यांच्याबद्दल वेळोवेळी विविध दावे केले गेले आहेत. आजकाल सोशल मीडिया आणि इंटरनेटवर बाबा वेंगाच्या नावाने जोडली जाणारी भाकितं वारंवार व्हायरल होतायत. बाबा वेंगाची जुलैच्या शेवटच्या काळाची अशीच एक भविष्यवाणी सध्या व्हायरल होतेय. ज्यात त्यांनी म्हटलंय की, काही विशिष्ट राशींना या महिन्यात ग्रह-तारे आणि शुभ योगांचा विशेष आशीर्वाद लाभेल. या काळात या राशींना जॅकपॉट लागू शकतो. बाबा वेंगाच्या व्हायरल भाकितानुसार, जुलैच्या शेवटच्या दिवसांतील भाग्यवान राशी कोणत्या आहेत?

वृषभ (Taurus)

बाबा वेंगा यांच्या मते, जुलैचा शेवटचा काळ, वृषभ राशीच्या लोकांना त्यांच्या करिअर आणि आर्थिक बाबींमध्ये सकारात्मक परिणामांची अपेक्षा करता येईल. या राशीच्या कर्मचाऱ्यांना कार्यालयात त्यांच्या व्यवस्थापकांकडून पूर्ण सहकार्य मिळेल आणि ते त्यांच्या सहकाऱ्यांसोबत चांगला वेळ घालवू शकतील. या आठवड्यात नवीन ग्राहकांमुळे व्यवसायाला फायदा होण्याची शक्यता आहे आणि कर्जाची परतफेडही होऊ शकते. तुमच्या सासरच्या मंडळींसोबतचे कोणतेही चालू असलेले प्रश्न सुटतील आणि तुमचा जोडीदार प्रत्येक पावलावर तुम्हाला साथ देईल.

सिंह (Leo)

बाबा वेंगा यांच्या मते, जुलैचा शेवटचा काळ, सिंह राशीच्या लोकांसाठी आत्मविश्वास आणि यश घेऊन येऊ शकतो. व्यवसायातील कोणत्याही समस्या सुटतील आणि तुमची आर्थिक परिस्थिती मजबूत होईल. आर्थिक संसाधनांच्या जोरावर, तुमची प्रलंबित किंवा नियोजित कामे या आठवड्यात पूर्ण होतील आणि तुम्ही तुमच्या कुटुंबाच्या गरजा पूर्ण करू शकाल. कौटुंबिक पाठिंब्यामुळे तुमचे मनोधैर्य वाढेल आणि तुम्हाला धार्मिक कार्यांमध्येही रस वाटेल. कौटुंबिक जीवन सुखद राहील आणि तुमचे आरोग्य सामान्य राहण्याची शक्यता आहे.

तूळ (Libra)

बाबा वेंगा यांच्या मते, जुलैचा शेवटचा काळ, तूळ राशीच्या लोकांसाठी शुभ मानला जातो. तूळ राशीच्या लोकांना या आठवड्यात भाग्याची पूर्ण साथ मिळेल आणि तुमची सर्व नियोजित कामे पूर्ण होतील. तूळ राशीच्या लोकांना या आठवड्यात व्यवसायात जलद प्रगती दिसेल आणि एका प्रमुख व्यक्तीचा पाठिंबाही मिळेल. वैवाहिक संबंध अधिक दृढ होतील आणि तुम्ही एकत्र मालमत्ता खरेदी करण्याचा विचारही करू शकता. कुटुंबातील एखाद्या सदस्याला सरकारी नोकरी मिळण्याची शक्यता आहे.

वृश्चिक (Scorpio)

बाबा वेंगा यांच्या मते, जुलैचा शेवटचा काळ, वृश्चिक राशीच्या लोकांसाठी नवीन यश घेऊन येऊ शकतो. या राशीच्या लोकांसाठी कामाच्या ठिकाणी असलेल्या जुन्या समस्या कमी होतील आणि त्यांना दुसऱ्या स्त्रोताकडून चांगली संधीही मिळू शकते. या आठवड्यात वृश्चिक राशीच्या लोकांचा व्यावसायिक नफा वाढू शकतो आणि प्रलंबित निधी मिळण्याची चिन्हे आहेत. एखाद्या महत्त्वाच्या व्यक्तीला भेटणे भविष्यात फायदेशीर ठरू शकते आणि मौल्यवान माहिती मिळू शकते.

मकर (Capricorn)

बाबा वेंगा यांच्या मते, जुलैचा शेवटचा काळ, मकर राशीच्या लोकांना त्यांच्या करिअर आणि व्यवसायात चांगली प्रगती अपेक्षित आहे. जे नवीन नोकरीच्या शोधात आहेत त्यांना या आठवड्यात यश मिळू शकते आणि त्यांना प्रवासाची संधीही मिळू शकते. व्यवसायातील गुंतवणुकीतून नफा मिळण्याची शक्यता आहे आणि तुम्ही एखादा शुभ कार्यक्रम आयोजित करू शकता. तुमची आर्थिक परिस्थिती मजबूत होईल आणि तुमचे कुटुंब आनंदाने भरून जाईल. स्पर्धा परीक्षांची तयारी करणाऱ्या विद्यार्थ्यांना आणि तरुणांनाही सकारात्मक बातमी मिळू शकते.

बाबा वेंगाच्या भाकि‍तावर अनेकांचा गाढ विश्वास...(Baba Vanga Prediction)

बाबा वेंगा यांच्या जुलैच्या शेवटच्या टप्प्यातल्या भविष्यवाणीची सध्या जोरदार चर्चा सुरू आहे. खरं पाहायचं झालं तर, बाबा वेंगाच्या भविष्यकथनाच्या सत्यतेची कोणतीही वैज्ञानिक पुष्टी नसली तरी, अनेक लोकांचा त्यावर गाढ विश्वास आहे. अशा समजुतींनुसार, जुलै महिन्याचे शेवटचे काही दिवस हे 5 राशींच्या वैयक्तिक आणि व्यावसायिक जीवनात सकारात्मक बदल दर्शवित आहेत. या राशींना आर्थिक लाभाच्या अनेक संधी मिळतील, तसेच त्यांच्या नोकरी-व्यवसायात चांगला नफा होण्याची शक्यता सांगितली जात आहे.

हेही वाचा :