Tigers Pond Movie Review: टायगर्स पाँड (2025) : भयान शांततेला छेद देणारी अस्सल गावरान गोष्ट

Charak Fair of Faith Review: चरक ‘कांतारा’ची डुप्लिकेट नव्हे तर पायरेटेड कॉपी? पूर्ण चित्रपट पाहणंही ठरेल कठीण

अमित भाटीया — Fri, 6 Mar 2026 16:51:40 +0530

Charak: Fair of Faith Review: या चित्रपटाचा ट्रेलर पाहिल्यावर ‘कांतारा’सारखी एखादी प्रभावी कथा पाहायला मिळेल असं वाटतं. मात्र प्रत्यक्षात चित्रपट पाहताना तो ‘कांतारा’ची डुप्लिकेट नव्हे तर जणू पायरेटेड कॉपीच वाटतो. चित्रपट ना नीट चित्रपट म्हणून उभा राहतो, ना डॉक्युमेंट्री म्हणून, आणि ना थरारक मर्डर मिस्ट्री म्हणून. चित्रपट पाहताना नेमकं दिग्दर्शक काय दाखवू इच्छित होते याबद्दलच संभ्रम निर्माण होतो. चरक उत्सव, नरबळी, अंधश्रद्धा की मर्डर मिस्ट्री नेमकं काय मांडायचं होतं याबाबतच चित्रपट गोंधळलेला वाटतो. (Bollywood Movie Review)

कथानक काय?

या चित्रपटाची कथा ‘चरक उत्सवा’भोवती फिरते असा दावा केला जातो. हा उत्सव सुमारे हजार वर्षांपासून बंगाल, बिहार आणि आसामसह काही भागांत साजरा केला जातो. या उत्सवाशी संबंधित काही ठिकाणी अंधश्रद्धा आणि बलिदानाच्या गोष्टींचाही उल्लेख केला जातो. चित्रपटात या पार्श्वभूमीवर दोन मुलं अचानक गायब होतात. त्यानंतर संपूर्ण कथा त्या मुलांचं काय झालं हे शोधण्यातच पुढे सरकते. मात्र ज्यावर चित्रपटाची मुख्य कल्पना आधारित असल्याचं सांगितलं जातं, त्या चरक उत्सवाबद्दल फारसं काही सांगितलं जात नाही.

कसा आहे चित्रपट?

एकूणच हा चित्रपट खूपच कमकुवत वाटतो. पूर्ण चित्रपट बसून पाहणंही अनेक प्रेक्षकांसाठी कठीण ठरू शकतं. चित्रपटाचा टोन ठरलेला वाटत नाही. तो ना पूर्णपणे चित्रपटासारखा वाटतो, ना माहितीपट, ना मर्डर मिस्ट्री. अनेक ठिकाणी चित्रपट इतका संथ आणि कंटाळवाणा वाटतो की प्रेक्षकांना थिएटर सोडून जावंसं वाटू शकतं. ‘कांतारा’प्रमाणे एखाद्या परंपरेची प्रभावी कथा पाहायला मिळेल अशी अपेक्षा निर्माण होते, मात्र ती पूर्ण होत नाही. शेवटी दिलेला ट्विस्टही फारसा प्रभाव पाडत नाही.

अभिनय कसा?

अंजली पाटील यांनी ठीकठाक काम केलं आहे. साहिदुर रहमान यांचाही अभिनय साधारण आहे. सुब्रत दत्ता, शशी भूषण आणि नवनीश नील यांनीही आपापली भूमिका व्यवस्थित पार पाडली आहे. मात्र कुणाचाही अभिनय विशेष ठसा उमटवणारा वाटत नाही.

लेखन आणि दिग्दर्शन

संजय हलदर आणि फारुक मलिक यांनी चित्रपटाचं लेखन केलं आहे, तर शिलादित्य मौलिक यांनी दिग्दर्शन केलं आहे. मात्र लेखन आणि दिग्दर्शन दोन्ही ठिकाणी दम जाणवत नाही. ‘द केरळ स्टोरी’शी संबंधित दिग्दर्शक सुदीप्तो सेन यांनी या चित्रपटाची निर्मिती केली आहे, त्यामुळे चित्रपटाबद्दल काही प्रमाणात चर्चा झाली. पण प्रत्यक्षात चित्रपट निराश करतो.

चित्रपट पाहावा की नाही?

एकंदरीत हा चित्रपट प्रेक्षकांना फारसा प्रभावित करत नाही. त्यामुळे हा चित्रपट पाहणं टाळलेलंच बरं.

रेटिंग: 1/5

Subedar Review:सत्तरीच्या उंबरठ्यावर अनिल कपूरचा Action अवतार! आदित्य रावलचा धडकी भरवणारा व्हिलन, ‘सुबेदार’ कसा आहे?

अमित भाटीया — Thu, 5 Mar 2026 15:30:35 +0530

Subedar review: एक 69 वर्षांचा हिरो… होय. हिरो. 69 वर्षांचा हिरो पडद्यावर काय करू शकतो, हे ही फिल्म पाहिल्यावर कळतं. 69 वर्षांचा अभिनेता पडद्यावर किती दमदार काम करू शकतो, याचं उदाहरण या चित्रपटातून पाहायला मिळतं. कधी कधी तो कमकुवत कथेलाही आपल्या अभिनयाने उंचीवर नेऊ शकतो. इतकंच नाही, तर त्याच्यापेक्षा निम्म्या वयाचे हिरोही जे करू शकत नाहीत, ते तो सहज करून दाखवतो. अनिल कपूर यांनी या चित्रपटात नेमकं तेच करून दाखवलं आहे. प्राइम व्हिडिओवर (Amazon Prime) आलेली ही फिल्म पाहण्याचं सर्वात मोठं कारण म्हणजे अनिल कपूर ज्यांनी जणू ‘हिरो’ या संकल्पनेलाच पुन्हा नवं आयुष्य दिलं आहे. (Subedaar Movie Review)

Subedaar Film: कहाणी

ही कथा आहे निवृत्त फौजी अर्जुन मौर्याची. तो एका माफियाकडे काम मागण्यासाठी जातो. त्याची पत्नी आता हयात नाही आणि त्याच्या तरुण मुलीसोबत त्याचं फारसं जमतही नाही. पण या माफिया आणि या सुबेदार यांच्यात पुढे असं काही घडतं की दोघांमध्ये जबरदस्त टक्कर पाहायला मिळते. ही टक्कर नेमकी कशी होते, हे तुम्हाला प्राइम व्हिडिओवर पाहायला मिळेल.

फिल्म कशी आहे?

खरंतर ही फिल्म ठीकठाकच आहे. फिल्मची कथा काही फार खास नाही. ट्रेलर पाहिल्यावरच कथानकाची दिशा साधारण कळते. तरीही ही फिल्म पाहण्याचं मोठं कारण म्हणजे यातले दमदार कलाकार.अनिल कपूर यांनी यात जबरदस्त काम केलं आहे. त्यांचा अॅक्शन, इमोशन आणि राग- तिन्ही गोष्टी पडद्यावर प्रभावी वाटतात. योग्य संधी मिळाली तर 69 वर्षांचा हिरोही पडद्यावर धुमाकूळ घालू शकतो, हे त्यांनी पुन्हा सिद्ध केलं आहे. त्यांनी हे पात्र ज्या ताकदीने साकारलं आहे, ते खरंच कौतुकास्पद आहे.

या चित्रपटात हिरोची हिरोगिरी अधिक उठून दिसते ती विलनमुळे - आणि तो विलन म्हणजे आदित्य रावल. कारण हिरो तेव्हाच चमकतो, जेव्हा समोरचा विलनही तितकाच दमदार असतो. आदित्य रावलने आतापर्यंतचा आपला सर्वोत्तम परफॉर्मन्स दिला आहे. पडद्यावर तो खूप धोकादायक आणि भयानक वाटतो. त्याची उपस्थितीच वेगळा दहशतीचा माहोल तयार करते. अनिल कपूरसारख्या अनुभवी अभिनेत्याला तो जोरदार टक्कर देताना दिसतो.

फैसल मलिक यांनीही छान काम केलं आहे. ‘सॉफ्टी’ नावाचं त्यांचं पात्र त्यांच्या आधीच्या भूमिकांपेक्षा खूप वेगळं आहे. तो असा माफिया आहे जो शांत असतो, पण शेवटी जेव्हा तो ओरडतो तेव्हा अक्षरशः कहर करतो. सौरभ शुक्ला यांनी पुन्हा एकदा चांगलं काम केलं आहे. मोना सिंग यांची भूमिका दमदार आहे. राधिका मदानच्या पात्रातून तरुण मुलींना काही गोष्टी शिकण्यासारख्या आहेत. कॉलेजमध्ये मुलं त्रास देतात तेव्हा ती ज्या पद्धतीने त्यांना सामोरी जाते, ते पाहायला चांगलं वाटतं आणि राधिकाने ही भूमिका ठामपणे साकारली आहे. खुशबू सुंदर छोट्याशा भूमिकेतही लक्षात राहते.

लेखन आणि दिग्दर्शन

सुरेश त्रिवेणी आणि प्रज्ज्वल चंद्रशेखर यांचं लेखन कमकुवत वाटतं. फिल्ममध्ये अजून थोडा मसाला असायला हवा होता. काही प्रश्न अनुत्तरित राहतात आणि त्यांची उत्तरं मिळणं गरजेचं होतं. दिग्दर्शन ठीक आहे. मध्य प्रदेशचा फील चांगल्या प्रकारे तयार करण्यात आला आहे. फिल्मला रॉ ठेवण्यात आलं आहे. व्हीएफएक्सचा वापर केलेला नाही आणि रिअल लोकेशन्सवर शूटिंग करण्यात आलं आहे.एकंदरीत,अनिल कपूर आणि इतर कलाकारांच्या दमदार अभिनयासाठी ही फिल्म नक्कीच पाहता येईल.

रेटिंग - ३ स्टार्स

O Romeo : दुसऱ्या रविवारी कमाईत मोठी झेप; ‘ओ रोमियो’ने पार केला 55 कोटींचा टप्पा

abp majha web team — Mon, 23 Feb 2026 12:19:56 +0530

O Romeo : दुसऱ्या रविवारी कमाईत मोठी झेप; ‘ओ रोमियो’ने पार केला 55 कोटींचा टप्पा

Mardaani 3 : 'बॉर्डर 2' चे आव्हान, तरीही राणीचा ‘मर्दानी 3’ सुस्साट, 11 दिवसांत कमावले इतके कोटी?

abp majha web team — Tue, 10 Feb 2026 15:29:15 +0530

Mardaani 3 : 'बॉर्डर 2' चे आव्हान, तरीही राणीचा ‘मर्दानी 3’ सुस्साट, 11 दिवसांत कमावले इतके कोटी?

Patralekha Short Film Review: पत्रलेखा: भूपेन हजारिकांच्या कवितेतली अधुरी प्रेमकथा!

नरेंद्र बंडबे — Fri, 2 Jan 2026 11:13:39 +0530

Patralekha Short Film Review: यंदाचं वर्ष हे भारतरत्न भूपेन हजारिका यांची शंभरावी जयंती आहे. गीतकार, संगीतकार, फिल्ममेकर, राजकारणी आणि सर्वात महत्त्वाचं इप्टाशी जोडलेला हा महान प्रोग्रेसिव्ह रायटर होता. अस्सल लोकसंगिताचा बाज, पहाडी आवाज आणि दिलखुलास हास्य. हजारिका यांनी उत्तर पुर्वेच्या लोकांना जागतिक ओळख दिली. नाटक… सिनेमा… लोककला... या तीनही प्रांतात रमणारा हा मोठा होता. पत्रकारितेत असताना एकदा दोनदा त्यांना भेटण्याचा योग आला. माणूस जेव्हढा तेव्हढा तो साधा सामान्य होत जातो. ही अनुभूती त्यांना भेटल्यावर आली.

यंदाच्या इंटरनॅशनल फिल्म फेस्टिव्हल ऑफ इंडिया, गोवा इथं भूपेन हजारिका यांच्या गीतावर आधारित एक शॉर्टफिल्म पत्रलेखा (2025) पाहण्यात आली. पत्रलेखा ही अधुरी प्रेमकहानी आहे. परिस्थितीमुळं एकमेकांवर जीवापाड प्रेम करणारे दोघे वेगवेगळे होतात. तो शहरात गेलाय, ती गावातच आहे. दोघांनी एकमेकांच्या जबाबदाऱ्या आहेत. त्या टाळू शकत नाहीत. पण त्यामुळं एकमेकांपासून कायमचं आलेलं वेगळंपण, नात्यातलं रितं होणं आणि तरीही प्रेम पत्राच्या माध्यमातून कायम राहणं हे पत्रलेखाची गोष्ट आहे. आसामच्या प्रसिध्द लेखिका नम्रता दत्ता यांनी या उत्कंठ शॉर्टफिल्मचं दिग्दर्शन केलंय.

पत्रलेखातून भूपेन हजारिका यांनी विस्थापनाची संकल्पना मांडलेय. हे विस्थापन फक्त माणसांचं नाही तर त्यांच्या नात्यांचं ही आहे. त्यांच्या परस्पर संबंधाचंही आहे. खरंतर पैसे कमवण्यासाठी आपलं गाव आणि आपली माणसं सोडण्याची प्रक्रिया फार क्लेशदायक आहे. गावगाड्यात माणसं टिकून असतात. तिथे एकमेकांची भावनिक साथ असते. शहरात आल्यावर सर्व लढाई अस्तित्वाची. तिथं जगण्याची मारामारी. रोजचा नवा स्ट्रगल अश्या स्थितीत गावाकडे मागे सोडून आलेल्या प्रेयसीची आठवण येणं सहाजिक आहे. मग पत्र लिहणं आलं. या पत्रातून तो उत्कंठ व्यक्त होतो. आपली मजबूरी आणि प्रेमाचं बखान करतो. तिची आर्जव करतो. समानस्थिती तिची ही आहे. दोघंही विरह वेदनेत आहेत. दोघांना एकमेकांचा सहवास हवाय पण तो शक्य नाही. पत्रातून व्यक्त होणं हेच त्यांच्या हातात आहे.

गाण्यातली विरहाची ही प्रक्रिया प्रचंड उत्कंठ आहे. या भावना दृश्यांच्या माध्यमातून मांडणं फार कठिण आहे. हे सर्व दाखवायचं आहे ते ही फक्त 10 ते 12 मिनिटांत. पण स्वत: लेखिका असलेल्या या दिग्दर्शकेने ते प्रभावीपणे दाखवलं आहे.

शहरात गर्दी असली तरी माणसं एकटी असतात, माणसांमध्ये राहून येणारा हा एकटेपणा भयंकर असतो. अश्यावेळी आपल्या प्रिय व्यक्तिच्या आठवणीशिवाय काहीच उरत नाही. तो पत्रातून तिला आपल्या रोजच्या जगण्याचा संघर्ष सांगतो. तिच्यासोबत घालवलेला प्रत्येक क्षण कसा आकाश एव्हढा होता असं लिहितो. हे पत्र त्याच्या भावनांचा निचरा करतं. विरहातून प्रेम संपत नाही तर ते जास्त गहिरं होतं. आठवणी गडद होतात आणि त्या जास्त अस्वस्थ करतात. ही सर्व अस्वस्थता या शॉर्टफिल्ममधून आलीय.

Akshay Kumar : 18-20 कलाकारांची फौज अन् अनलिमिटेड कॉमेडी; अक्षय कुमारचा आगामी चित्रपट कोणता? सिनेमाचा टीझर रिलीज

abp majha web team — Fri, 26 Dec 2025 12:43:43 +0530

Akshay Kumar : 18-20 कलाकारांची फौज अन् अनलिमिटेड कॉमेडी; अक्षय कुमारचा आगामी चित्रपट कोणता? सिनेमाचा टीझर रिलीज

Aga Aga Sunbai Kay Mhantay Sasubai? Upcoming Marathi Movie: सासू-सुनेची खट्याळ जुगलबंदी! 'अगं अगं सूनबाई! काय म्हणताय सासूबाई?' शीर्षक गीत प्रदर्शित

abp majha web team — Wed, 24 Dec 2025 11:01:51 +0530

Aga Aga Sunbai Kay Mhantay Sasubai? Upcoming Marathi Movie: सासू-सुनेची खट्याळ जुगलबंदी! 'अगं अगं सूनबाई! काय म्हणताय सासूबाई?' शीर्षक गीत प्रदर्शित

Khajuraho Film Festival: खजुराहो फिल्म फेस्टिव्हल : एक सांस्कृतिक चळवळ

नरेंद्र बंडबे — Tue, 23 Dec 2025 14:15:34 +0530

Khajuraho Film Festival: मध्यप्रदेशातलं खजुराहो हे शहर आपल्या मंदिरांसाठी प्रसिद्ध आहे. चंदोल वंशांच्या राजांनी या मंदिरांची निर्मिती केली. इथली इरॉटिक शिल्प पाहण्यासाठी देश विदेशातले पर्यंटक येत असतात. या शिल्प मंदिरांसाठी प्रसिध्द असलेल्या या शहराची आता एक नवीन ओळख तयार होत आहे. उत्तर भारतात सिनेमा संस्कृती तयार करण्याची आणि स्थानिक सिनेमाला जागतिक दर्जा प्राप्त करुन देण्यासाठी इथं खजुराहो आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हलचं आयोजन करण्यात येत आहे. यंदा या फिल्म फेस्टिव्हलचं 11 वर्ष आहे.

प्रसिध्द अभिनेते आणि वेगळ्या बुंदेलखंडाची मागणी लावून धरणारे राजा बुंदेला यांच्या संकल्पनेतून हा फिल्म फेस्टिव्हल आकाराला आला आहे. या फिल्म फेस्टिव्हलची खासियत म्हणजे इथले टपरा टॉकीज. टपरा टॉकीज म्हणजे तंबुतला सिनेमा. खजुराहो शिल्पग्राम इथं तीन मोठ मोठे तंबू ठोकून तिथं 13 देशांमधले सिनेमे दाखवण्यात येतात. फ्रान्स, इटली या युरोपातल्या देशासहित अफ्रिका आणि इराण, इंडोनेशिया आणि मलेशिया या देशांमधले दाखवले जात आहेत. शहरात अन्य ठिकाणी ही असे तंबू ठोकून सिनेमे दाखवण्यात आले.

यंदाचा खजुराहो आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिव्हल दिवंगत अभिनेता धर्मेंद्र, असरानी आणि दिग्दर्शक गुरुदत्त यांना समर्पित करण्यात आला होता. इथं धर्मेंद्र आणि असरानी यांच्या नावाने टपरा टॉकीज उभारण्यात आले आहे. तिथं या दोन्ही अभिनेत्यांचे महत्त्वाचे सिनेमे दाखवण्यात आले. राजा बुंदेला यांनी सांगितलं की धर्मेंद्र आणि असरानी यांचं नुकतंच निधन झालं. काही वर्षांपूर्वी असरानी खजुराहो फिल्म फेस्टिव्हलला येऊन गेले होते. धर्मेंद्र यांनी या फिल्म फेस्टिव्हलला हजेरी लावली नसली तरी फिल्म फेस्टिव्हल सुरु करण्यात त्यांचा मोठा होता. म्हणूनच यंदाचा फिल्म फेस्टिव्हल त्यांना समर्पित करण्यात आला.

यंदा फिल्म फेस्टिव्हलचं उद्‌घाटन प्रसिध्द अभिनेते अनुपम खेर यांच्या हस्ते झालं तर समारोप अभिनेता सौरभ शुक्ला यांच्या हस्ते करण्यात आला. सात दिवसांमध्ये दिग्दर्शक एन चंद्रा, अभिनेते चंद्रप्रकाश द्विवेदी, अभिनेत्री पुनम ढिल्लो, दिपशिखा, इंदिरा तिवारी सहित अनेक मान्यवरांनी हजेरी लावली. उत्तर प्रदेशातल्या खजुराहो सारख्या छोट्या शहरात हिंदी फिल्म इंडस्ट्रीतले महत्त्वाचे लोक एकत्र आले होते. त्यांना पाहण्यासाठी रसिकांनी मोठी गर्दी केली होती. शिवाय 13 देशांचे राजदूत या ठिकाणी आले. कुठल्याही फिल्म फेस्टिव्हलसाठी ही महत्त्वाची गोष्ट आहे.

खजुराहो फिल्म फेस्टिव्हलला राजाश्रय आहे. मध्यप्रदेश सरकारचे वेगवेगळे विभाग आयोजनात योगदान देतात. सिनेमाला समाजाशी जोडण्याचा काम इथं करण्यात येत आहे. बुंदेलखंड हा दुष्काळग्रस्त भाग आहे. प्रचंड उन्हाळ्यात पाण्यासाठी महिलांना दूरवर जावं लागतं. खजुराहो शहरात तलाव आहेत. पण गावाकडे महिलांना पाण्यासाठी भटकावं लागतं. या समस्येवर तोडगा काढण्यासाठी इथं नारी शक्ती टपरा उभारण्यात आला. गावाकडून आलेल्या महिलांनी इथं आपल्या समस्या सांगितल्या. त्या सोडवण्यासाठी आणि त्या संदर्भातली जागृती तयार करण्यासाठी याबाबतच्या डॉक्युमेंन्ट्री तयार करण्याचं आवाहन करण्यात आलं. प्रसिद्ध डॉक्युमेंन्ट्री मेकर ब्रनाली राय यांनी लवकरच इथल्या महिलांवर डॉक्युमेंन्ट्री करण्याचं घोषित केलंय.

खजुराहो फिल्म फेस्टिव्हल आता सामाजिक चळवळीचं रुप घेत आहे. आसपासच्या स्थानिक फिल्ममेकर्सनी इथल्या समस्यांना वाचा फोडणाऱ्या शॉर्टफिल्म तयार केल्यात. या शॉर्टफिल्म्स मार्फत इथं येणाऱ्या अधिकाऱ्यांसमोर आपली समस्या मांडण्याची संधी या निमित्ताने त्यांना मिळाली आहे.

इथं येणाऱ्या प्रत्येक कलाकाराकडून मास्टरक्लास घेण्यात येतो. भोपाळ, इंदौर, जबलपूर, झासी आदी शहरांमधील विद्यार्थ्यांना या मोठ्या कलाकारांशी संवाद साधण्याची संधी उपलब्ध होते. यामुळं हा फिल्म फेस्टिव्हल इतरांपेक्षा वेगळा ठरतोय.

Bhay The Gaurav Tiwari Mystery Series Review: सत्य घटना पण, रहस्यमयी मृत्यू; 8.8 IMDb रेटिंग, 'ही' हिंदी हॉरर थ्रीलर सीरिज पाहून थरथर कापाल

एबीपी माझा एंटरटेनमेंट डेस्क — Wed, 17 Dec 2025 08:22:50 +0530

Bhay The Gaurav Tiwari Mystery Series Review: सध्या ओटीटीमुळे (OTT) मनोरंजन प्रत्येकाच्या हातात आलंय. आपण कधीही, कुठेही आणि केव्हाही आपल्याला वाटेल तेव्हा अगदी सहज सिनेमे (Movies), वेब सीरिज (Web Series) पाहू शकतो. सध्या ओटीटीची (OTT Released) चलती असल्यामुळे अॅमेझॉन प्राईम व्हिडीओच्या (Amazon Prime Video) एमएक्स प्लेअरवर (MX Player) प्रदर्शित झालेली 'भय: द गौरव तिवारी मिस्ट्री' (Bhay: The Gaurav Tiwari Mystery) ही वेब सीरिज (Web Series) सध्या प्रेक्षकांच्या मनाला भिडतेय. ही सीरिज भारतातील प्रसिद्ध पॅरानॉर्मल एक्सपर्ट गौरव तिवारी यांच्या खऱ्या आयुष्यावर आणि त्यांच्या गूढ मृत्यूवर आधारित आहे.

एका प्रसिद्ध घटनेवर आधारित ही कथा केवळ घाबरवणारी नाही तर प्रत्येक वळणावर विचार करायला लावते. 'भय' ही वेब सीरिज रिलीज झाल्यापासून सोशल मीडियावर चर्चेचा विषय बनली आहे. जर तुम्हाला हॉरर थ्रीलर असं काही पाहायचं असेल तर, तुमच्यासाठी ही उत्तम पर्याय ठरेल. नुकताच प्रदर्शित झालेली 'भय' ही सीरिज लोकांना घाबरवते आणि समीक्षकांकडूनही या सीरिजला सकारात्मक प्रतिसाद मिळतोय.

एक अशी कथा जी, तुम्हाला हादरवून टाकेल

'भय: द गौरव तिवारी मिस्ट्री' ही वेब सीरिज एका थंडगार शवगृहाच्या सीनपासून सुरू होते, जिथे गौरव तिवारीचं शवविच्छेदन सुरू आहे. सुरुवातीला पोलीस ती आत्महत्या असल्याचं गृहीत धरतात, पण त्यानंतर त्याच्या मानेवर आढळलेल्या विचित्र खुणा कथेला वेगळ्या दिशेनं घेऊन जातात. त्यानंतर एका लेखकाची एन्ट्री होते, ज्या गौरवच्या जीवनावर पुस्तक लिहायचं आहे आणि तिथेच ही कथा फ्लॅशबॅकमध्ये जाते. या सीरिजमध्ये प्रेक्षकांना पाहायला मिळेल की, एक पायलट होण्याचं स्वप्न पाहणारा तरुण पॅरानॉर्मल दुनियेच्या खोलात कसा जातो.

View this post on Instagram

A post shared by Amazon MX Player (@mxplayer)

रहस्यमय मृत्यू अन् न सुटलेले प्रश्न

फ्लॅशबॅकमध्ये गौरवची इच्छा पायलट बनण्याची होती, पण एक दिवस, विमान चालवत असताना, त्याच्यासोबत असं काहीतरी घडतं, ज्यामुळे तो पॅरानॉर्मल एक्सपर्ट बनण्याचा निर्णय घेतो. या काळात, तो इंडियन पॅरानॉर्मल सोसायटीमध्ये सामील होतो, जिथे तो इतर तीन लोकांसोबत काम करतो. सुरुवातीला, गोष्टी व्यवस्थित होतात, पण पाच वर्षांनी, विचित्र घटना घडू लागतात आणि गौरवचा गूढपणे मृत्यू होतो. 'भय' ही वेब सीरिज तुम्हाला सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत खिळवून ठेवते. या सीरिजमध्ये असे अनेक सीन्स आहेत, जे पाहून अंगावर काटा येईलच, पण हात-पाय थरथरायला लागतील.

उत्कृष्ट अभिनय अन् दमदार दिग्दर्शन

करण टॅकर, गौरव तिवारीला जिवंत करतो आणि त्याचा गंभीर दृष्टिकोन कथेला बळकटी देतो. त्याच्यामुळे कल्की कोचलिन, सलोनी बत्रा, दानिश सूद, शुभम चौधरी आणि निमिषा नायर यांच्याही महत्त्वाच्या भूमिका आहेत. रॉबी ग्रेवाल या चित्रपटाचे दिग्दर्शन करत आहेत, ज्यामध्ये भयपट आणि सस्पेन्सचं एक अनोखं मिश्रण आहे. 12 डिसेंबर रोजी प्रदर्शित झालेली ही मालिका ओटीटीवरील भयपट प्रेमींसाठी एका मेजवानीपेक्षा कमी नाही.

पाहा ट्रेलर :

महत्त्वाच्या इतर बातम्या :

2012 Erotic Thriller Film: प्रेमात धोका, तरुणी सूड उगवण्यासाठी बनली वेश्या; झोप उडवतो 'हा' सिनेमा, 13 वर्षांपूर्वीची सर्वात मोठी कॉन्ट्रोवर्सीअल फिल्म

Tigers Pond Movie Review: टायगर्स पाँड (2025) : भयान शांततेला छेद देणारी अस्सल गावरान गोष्ट

नरेंद्र बंडबे — Mon, 15 Dec 2025 13:26:24 +0530

Tigers Pond Movie Review: जात, पात, राजकारण (Politics), सामाजिक तेढ, बायकांवर होणारा अन्याय, त्यांचं लैंगिक शोषण, आतले-बाहेरचे असं सर्व काही दाखवण्यासाठी डायलॉगबाजीची गरज आहे का? तर याचं उत्तर नाही असं आहे. नतेश हेगडेनं आपल्या वाघाची पानी - टायगर्स पाँड (2025) या सिनेमात (Tigers Pond Movie Review) एकदम जबरदस्त प्रभावीपणे हे दाखवून दिलंय. कर्नाटकच्या एका गावात घडणारी सिनेमाची गोष्ट जगातल्या प्रत्येक प्रश्नाचा पाठलाग करते आणि आपल्या परीनं त्याची उत्तर शोधण्याचा प्रयत्न करते. तेही कुठला कालवा न करता. अगदी शांतीत... या शांततेत आणि दाट जंगलातच अनेक प्रश्नांची उत्पत्ती होते आणि त्याची उत्तरं ही सापडतात.

प्रत्येक पंचक्रोशीत एक तळं असतं. त्या तळ्याभोवताली अनेक गुढकथांचा जन्म झालेला असतो. सर्व सांगोवांगी. जंगलाच्या शेजारी असणाऱ्या तळ्यावर वाघ घेतो. ही हमखास सांगितली जाणारी गोष्ट. लहान मुलांना घाबरवण्यासाठी आजी ही गोष्ट सांगते. मग त्या तळ्यावर देवीची पुजा केली जाते. तिला चुडा चढवला जातो. आणि त्याच गावात देवी समान बाईला राजकारणी नासवतात. ही घटना बाहेर आल्यानंतर हे राजकिय नेते बाहेरुन आणलेल्या आपल्या गुंडांना प्रकरणाचा साफसफाया करायला लावतात. त्यातून वेगळाच तेढ निर्माण होतो. निवडणूक जवळ आल्यानं जातीपातीच्या राजकारणाला उधाण आलंय. त्यातून खालचे-वरचे, आतले बाहेरचे असा संघर्ष सुरु होतो. राजकारण टिपेला पोचतं. यात सामान्य माणसाचा बळी जातो.

राजकारणी सही सलामत, त्यांचे लोक सही सलामत, कमजोर पिचला जातो. जगंलासारखीच गोष्ट ती. जंगल जितकं दाट तेव्हढी त्यातली वाट बिकट. सरपटणाऱ्या सापांपासून, लचका तोडणारे लांगडे सर्वच तिथं वसतात. सिनेमातला वाघ हे प्रतिक आहे. तो दिसत नाही. फक्त त्याची डरकाळी ऐकू येते. या गावातल्या तळ्यावर सत्ता वाघाची. हा वाघ सर्वांना न्याय देईल, तो आल्यावर सर्वकाही शांत होईल अशी अपेक्षा असते. पण लचके तोडणारे आपलं काम करतात. मरणारा आणि मारणारा तयार होतो आणि तळं गढूळ होतं. देवीचं विसर्जन होते. याला खरं तर विसर्जन म्हणता येणार नाही तर ती बुडते. जसं राजकारणी देश आणि देशवासियांना बुडवतात तसंच.

नतेश हेगडेच्या सिनेमातल्या स्थानिक राजकारणाला जागतिक संदर्भ असतात. समाजकारण आणि राजकारणांची मांडणी जगभरात समान आहे. फक्त स्थानिक संदर्भ, भाषा आणि स्थळ बदलतं. पण मांडणी समानच असते. त्यामुळं टायगर्स पाँड (2025) सिनेमा खऱ्या अर्थानं जागतिक ठरतो. तो भारतातल्या खेड्यात धुमसत असलेल्या अनेक विचारांना, प्रवृत्तींना दाखवतो. त्याच्यातून होणाऱ्या दुष्मरिणामांवर बोट ठेवतो. राजकारणी आपल्या फायद्यासाठी लोकांना कसा वापरतात हे जागतिक सत्य सांगतो. लोकांचा छळ आणि घुसमट दाखवतो. या प्रक्रियेत सर्वसामान्य नागरीक हा मुकनायक बनलेला आहे. त्या मुकनायकाची होणारी मुस्कटदाबी आणि त्यापलिकडे जाऊन जाती-पातीच्या राजकारणाचा नवा अध्याय दाखवण्याचा प्रयत्न नतेश करतो.

टायगर्स पाँड (2025) हा नतेशचा दुसरा सिनेमा आहे. त्याच्या पहिल्या पेद्रो (2021) या सिनेमामध्ये स्थानिक राजकारण, समाजकारण, आतले बाहेरचे असं बरंच काही आलं होतं. गावात समाजकारणातून राजकारणाचा शिरकाव होतो, झुंडी तयार होतात. त्या भिडतात. एकमेकांचा खात्मा करण्यासाठी सरसावतात. होत्याचं नव्हतं होतं. मतलबी राजकारणाचा हा सिनेमॅटिक अवतार प्रेक्षकांना विचार करायला लावतो. नतेशची गोष्ट ऐकायला, बघायला आणि अनुभवायला अगदी साधी आणि छोटी वाटते. पण मोठा वैश्विक अर्थ आणि अनुभूती ती प्रेक्षकांना देऊन जाते.

नतेश ऋषभ शेट्टी, राज बी शेट्टी यांच्या टीममधला आहे. या सर्वांनी मिळून कन्नड सिनेमांची नवी लाट आणली आहे. नतेशचा मार्ग हा थोडासा वेगळा आहे. त्याला आपली गोष्ट सांगायची घाई नाही. तो शांतपणे, सिनेमाच्या भाषेत गोष्ट फुवलतो आणि जेव्हा सिनेमा संपतो तेव्हा प्रेक्षक गोष्टीसोबत किंवा गोष्टींतल्या पात्रांसोबत थिएटरच्या बाहेर पडतो. काही तरी भारी पाहिल्याचा, अनुभवल्याचा आनंद त्याच्या चेहऱ्यावर असतो. स्थिर चौकट म्हणजे स्टॅटिक फ्रेममध्ये तो टेन्शन तयार करतो, पुढे काय घडणार याची उत्सुकता प्रेक्षकाला लागून राहते. आणि त्या उत्सुकतेतून त्याचं सिनेमाशी जिव्हाळ्याचं नातं तयार होतो. सिनेमा त्याच्यात मुरतो. अस्सल सिनेमाची खासियत ही अशीच असते. सिनेमा किंवा कुठलीही कला कधीही पोकळीत तयार होत नाही, त्याला सामाजिक-राजकिय संदर्भ असतात. नतेशच्या सिनेमात ते जरा जास्त जाणवतात... एव्हढंच...