The Pyramid Scheme Review | TVFची भन्नाट सिरीज; झटपट श्रीमंत होण्याच्या मोहात अडकलेल्या लोकांची वास्तववादी गोष्ट

Evil Dead Burn Review: कमकुवत मनाच्या प्रेक्षकांनी चुकुनही पाहू नका 'हा हॉररपट; हॉररप्रेमींना मात्र येणार भन्नाट अनुभव

अमित भाटीया — Wed, 15 Jul 2026 15:22:53 +0530

Evil Dead Burn Review: हॉरर चित्रपट पाहण्याची आवड असेल तर ईव्हिल डेड बर्न (Evil Dead Burn) हा चित्रपट तुमच्यासाठी एक वेगळाच अनुभव ठरू शकतो. मात्र, हा चित्रपट प्रत्येकासाठी नाही. कमकुवत मनाच्या प्रेक्षकांनी हा चित्रपट पाहण्यापूर्वी दोनदा विचार करावा. कारण अनेक दृश्यं इतकी भयानक आणि रक्तरंजित आहेत की ती पाहताना मळमळ, अस्वस्थता किंवा धक्का बसू शकतो. हॉलीवूडने पुन्हा एकदा आपल्या भन्नाट हॉरर शैलीची झलक दाखवली आहे. ' ईव्हिल डेड' फ्रँचायझीतील आधीचे चित्रपट पाहिले नसले तरी हा चित्रपट स्वतंत्रपणे समजून घेता येतो. मात्र, एकच अट आहे,तुमचं मन खंबीर असायला हवं.

काय आहे कथानक?

चित्रपटाची कथा एका तरुणीभोवती फिरते. तिचे आणि तिच्या पतीचे नातं सततच्या वादामुळे ताणलेलं असतं. पतीला मूल हवं असतं, पण पत्नी त्यासाठी तयार नसते. दरम्यान, एका भीषण कार अपघातात पतीचा मृत्यू होतो. त्यानंतर ती आपल्या सासरच्या घरी राहायला येते आणि तिथून सुरू होतो भीतीचा थरार. या फ्रँचायझीतील 'डेडाइट' नावाची दुष्ट आत्मा एकामागोमाग एक व्यक्तींच्या शरीरात प्रवेश करू लागते. नेमकं हे का घडतं? या आत्म्याचं रहस्य काय आहे? याची उत्तरं जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला चित्रपट पाहावाच लागेल.

कसा आहे चित्रपट?

'ईव्हिल डेड बर्न' हा अत्यंत हिंसक आणि रक्तरंजित हॉररपट आहे. चित्रपटात दाखवण्यात आलेली हिंसा अनेकांना अस्वस्थ करू शकते. काही दृश्यं इतकी भयानक आहेत की प्रेक्षक नकळत डोळे झाकतील.एका दृश्यात कारच्या सीटचा हेडरेस्ट एका तरुणीच्या मानेत घुसतो, तर दुसऱ्या दृश्यात कारच्या दरवाजात बोटं अडकून ती अक्षरशः तुटताना दाखवली आहेत. अशा अनेक दृश्यांमुळे अंगावर काटा येतो.

सुमारे दीड तासांचा हा चित्रपट काही ठिकाणी थोडासा संथ वाटतो. विशेषतः संवादप्रधान प्रसंग कमी असते तर चित्रपट अधिक प्रभावी ठरला असता. मात्र, हॉरर दृश्यांची मांडणी इतकी प्रभावी आहे की पुढे काय होणार याची उत्सुकता सतत कायम राहते.चित्रपटाच्या शेवटी पोस्ट-क्रेडिट सीन आहे. तो पूर्णपणे समजून घेण्यासाठी फ्रँचायझीतील आधीचा चित्रपट पाहिलेला असणं फायदेशीर ठरेल. तरीही मुख्य कथा समजण्यासाठी त्याची गरज भासत नाही.जर तुम्ही हॉरर चित्रपटांचे चाहते असाल, तर हा चित्रपट नक्की पाहू शकता. मात्र, रात्री एकटे पाहण्याचं धाडस करू नका.

अभिनय

चित्रपटातील सर्व कलाकारांनी उत्कृष्ट अभिनय केला आहे. कोणताही कलाकार अभिनय करत असल्याचं जाणवत नाही, तर ते खरोखरच त्या भयावह जगाचा भाग असल्याचा भास होतो.मुख्य भूमिकेत सौहेला याकूब हिने प्रभावी काम केलं आहे. तिच्या अभिनयामुळे भीतीची भावना अधिक तीव्र होते. टँडी राइट , हंटर डुहान आणिलुसियान बुकेनन यांनीही आपल्या भूमिका प्रभावीपणे साकारल्या आहेत. इतर कलाकारांनीही चित्रपटाला योग्य साथ दिली आहे.

लेखन आणि दिग्दर्शन

या चित्रपटाचं लेखन सेबॅस्टियन व्हॅनिसेक आणि फ्लोराँ बर्नार्ड यांनी केलं असून दिग्दर्शनाची धुरा सेबॅस्टियन व्हॅनिसेक यांनी सांभाळली आहे. कथेपेक्षा तिची मांडणी हा चित्रपटाचा सर्वात मोठा प्लस पॉइंट आहे. दिग्दर्शकाने भीतीचं वातावरण इतकं प्रभावी उभं केलं आहे की चित्रपट संपल्यानंतरही त्यातील अनेक दृश्यं मनातून जात नाहीत. हॉरर चाहत्यांसाठी हा चित्रपट नक्कीच संस्मरणीय अनुभव ठरू शकतो.

रेटिंग : (3.5/5)

Another Birth Movie: अनदर बर्थ : फुरूघ फर्रुखझादंच्या कवितेची सिनेमॅटिक अभिव्यक्ती

नरेंद्र बंडबे — Wed, 15 Jul 2026 13:49:10 +0530

Another Birth Movie: मध्य आशियातील ताजिकिस्तानातून सर्वाधिक स्थलांतर होतं. तिथली भौगोलिक स्थिती याला जबाबदार आहे. तरुणांना कामाची संधी उपलब्ध नाही. मग हे लोक रशिया, युरोप किंवा अमेरिकेत जातात. स्थलांतरित नागरिकांनी पाठवलेल्या पैशावर ताजिकिस्तानचा कारभार चालतो. देशाच्या एकूण उत्पन्नात याचे प्रमाण जवळपास 30 ते 50 टक्के इतके आहे. ताजिकिस्तानातून रशियात जाणाऱ्यांचे प्रमाण जास्त आहे. शिवाय शेती आणि इतर औद्योगिक कामाच्या हंगामात इथले पाच लाखांहून अधिक नागरिक स्थलांतरित होतात. यामुळे इथल्या गावांमध्ये फक्त महिला, लहान मुले आणि म्हातारी माणसेच बाकी उरतात. अशाच एका गावाची गोष्ट दिग्दर्शिका इसाबेल कलंदर आपल्या 'अनदर बर्थ' (2025) या चित्रपटातून सांगते.

इसाबेल स्वतः ताजिकिस्तानातून स्थलांतरित झालेय. आता ती अमेरिकेतल्या न्यूयॉर्क शहरात राहते. वयात येत असतानाच तिने ताजिकिस्तान सोडलं. कमावते पुरुष घर सोडून जातात आणि मागे राहिलेल्यांचे काय हाल होतात, हे इसाबेलने जवळून पाहिलंय. जेहा ती अमेरिकेत सिनेमाचे शिक्षण घेत होती, तेव्हाच यावर चित्रपट बनवायचे तिने ठरवले होते.

स्थलांतर या विषयाभोवती ती चित्रपट त्रयी (ट्रायलॉजी) तयार करणारेय. यातला पहिला चित्रपट अनदर बर्थ (2025) हा 30व्या बुसान आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवात (दक्षिण कोरिया, 2025) जगप्रथम प्रदर्शित झाला. त्यानंतर अनेक चित्रपट महोत्सवांमध्ये फिरल्यानंतर नुकत्याच किर्गिजस्तानमध्ये झालेल्या चौथ्या बिश्केक आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवात 'अनदर बर्थ'ला महत्त्वाचे तीन पुरस्कार मिळाले. यात फिप्रेस्की (FIPRESCI) या आंतरराष्ट्रीय चित्रपट समीक्षक संघटनेतर्फे दिला गेलेला 'सर्वोत्कृष्ट चित्रपट' पुरस्काराचा समावेश आहे. इतकेच नव्हे तर इसाबेलला Exile Trilogy - स्थलांतरित चित्रपटांमध्ये दुसऱ्या फिल्म फंडिंगही मिळालंय.

ताजिकिस्तान- स्थलांतर आणि त्याचे साइड इफेक्ट्स

इसाबेल कलंदरचा अनदर बर्थ (2025)हा ताजिकिस्तानच्या शकधरा खोऱ्यातील तिच्या आजोळी शूट झालाय... गोष्ट एकदम साधी आहे. गावातील सर्व तरुण पुरुष कमवण्यासाठी परदेशात गेलेत. त्यामुळे बायका, मुले आणि म्हातारी मंडळीच फक्त गावात उरलीत. तरुण बायका घरचा कारभार चालवत आहेत. मुलं मोठी होतायत पण त्यांनी वडिलांना प्रत्यक्षात पाहिलेलेच नाही. वडिलांचा चेहरा फक्त घरातल्या फोटोतच दिसतो. घरचे म्हातारे एकटे आहेत, बिछान्यावर आहेत आणि मुलाची वाट पाहतायत. सर्वात कठीण परिस्थिती इथल्या तरुण महिलांची आहे. नवरा घर सोडून गेलाय. आता घरची सर्व जबाबदारी तिच्यावर आहे, मुलं, सासू-सासऱ्यांना सांभाळायचे. नवऱ्याशी अनेक महिने संवाद होत नाही. मग तिच्या मनातली गोष्ट ती कुणाला सांगणार?

सिनेमातील मुख्य नायिका आहे आठ वर्षांची परुस्तु. तिचे आजोबा शेवटच्या घटका मोजत आहेत. म्हणून ती आपल्या परदेशात गेलेल्या वडिलांना शोधायला निघालीय. यासाठी ती आपल्या कल्पनेतील परीची मदत घेणारेय. परी सर्व ठीक करते. तिला सर्व माहित असतं. ती सर्वांना मदत करते, मग आपल्या वडिलांनाही शोधून काढेल, असा तिला विश्वास आहे.

स्थलांतर आणि महिला

परुस्तुची आई परवीन एकटी आहे. गावातल्या सर्व बायकांची स्थिती अशीच आहे. त्याही अशाच एकट्या आहेत. वरवर पाहता महिलांना इथं सर्व अधिकार आहेत, पण ते केवळ परिस्थितीने दिलेले 'महिला सशक्तीकरण' आहे. अनेकदा स्थलांतरित झालेले नवरे परत येतच नाहीत. तिथेच नवा संसार थाटतात. फक्त पैसे पाठवत राहतात. संवाद कमी झाला की बायकोला ते समजते. मग ती आणखी कोषात जाते, एकटी बनते. परवीनची स्थितीही अशीच आहे.

परवीनचा एकाकीपणाची भीषणता दाखवण्यासाठी इसाबेलने फुरूघ फर्रुखझाद (1935-1967) यांच्या कवितेचा आधार घेतलाय. घराचा एक अडगळीचा कोपरा आहे, तिथे परवीन या कवितेशी एकरूप होते. त्यातील एक कविता ती परुस्तुलाही पाठ करायला देते. सिनेमात फुरूघच्या दोन कविता तिने वापरल्या आहेत:

I Pity the Garden
(मी बागेवर दया करते)
कोणीही फुलांचा विचार करत नाही.
कोणीही माशांचा विचार करत नाही.
कोणीही विश्वास ठेवू इच्छित नाही की बाग मरत चालली आहे,
की या उन्हाच्या प्रखर उष्णतेत तिचे हृदय सुजले आहे,
की तिची मनःशक्ती हळूहळू कोमेजत चालली आहे
तिच्या हिरव्यागार, समृद्ध स्मृतींमधून...

सिनेमात या ओळी आई परवीनच्या तोंडी आहेत. पुरुषांच्या स्थलांतरामुळे घरात राहिलेल्या स्त्रियांच्या एकटेपणा आणि त्यांच्या आजूबाजूच्या जगाच्या उदासीनतेचे चित्रण होतं...

Let Us Believe in the Dawn of the Cold Season
(थंड हंगामाच्या सुरुवातीवर विश्वास ठेवू या)
मी थंड आहे,
मी थंड आहे, आणि असं वाटतंय की
मी पुन्हा कधीही उबदार होणार नाही...
मी थंड आहे आणि मला माहिती आहे की
एक दिवस
एक वन्य पोप्पीच्या सर्व लाल स्वप्नांमधून
काही थेंब रक्ताशिवाय काहीही उरणार नाही...

फुरूघ या कवितेत प्रेम, वेदना आणि आशेचा मिलाफ दाखवतात. 'थंड हंगाम' म्हणजे जीवनातील कठीण काळ, तरीही त्याच्या शेवटी पहाट येईल असा विश्वास ठेवण्याचे आवाहन आहे.

फुरूघ फर्रुखझाद कोण आहेत?

फुरूघ फर्रुखझाद या इराणमधील महत्त्वाच्या कवयित्री होत्या. अवघ्या 32 व्या वर्षी अपघातात त्या वारल्या. इराणच्या फेमिनिस्ट चळवळीत त्यांच्या कवितेचे योगदान मोठे आहे. 17 व्या वर्षी त्यांचे लग्न झालं. वर्षभरात मुलगा झाला. नवऱ्याशी पटले नाही. घटस्फोट घेतला. लहानपणापासूनच त्यांना कवितेची आवड होती. त्यांना स्वतंत्र जगायचे होते. नवऱ्याकडे मुलगा सोपवून त्या घराबाहेर पडल्या. इराणसारख्या देशात 1950 च्या दशकात हे करणे क्रांतीकारी होते. पुढे त्या युरोपात गेल्या. तिथे अनेक पुरुषांशी त्यांचा संबंध आला. SIN (पाप) या कवितेत त्यांनी हे स्पष्ट केलंच आहे. घटस्फोटित एकाकी स्त्रीच्या भावनांना त्यांनी कवितेच्या माध्यमातून हात घातला. जगभरात फुरूघ आणि त्यांच्या कवितांचे लाखो-करोडो चाहते आहेत. स्त्रीवादाच्या माध्यमातून फुरूघच्या कवितांचा अभ्यास झाला आहे.

Life Says: Still We Must Live - दोहा फिल्म इन्स्टिट्यूटसोबत काम करताना इसाबेलनं पहिल्यांदा फुरूघची कविता वाचली. ती भावली आणि मग यावरच आपला सिनेमा बनवण्याचे तिनं ठरवलं. या पहिल्या सिनेमाला त्यांनी फुरूघच्या कवितेतूनच नाव दिलंय.

एक्झाइल ट्रिलॉजी (Exile Trilogy) अर्थात स्थलांतरित सिनेमाचा दुसरा भाग Life Says: Still We Must Live वर सध्या काम सुरूय. हा सिनेमा स्थलांतर करून परत आलेल्या एका तरुणाची गोष्ट सांगतो. परत आल्यानंतर त्याला अपयशी वाटते. जगाला तोंड दाखवायला लाज वाटते. यामुळे तो एकलकोंडा झाला आहे. गावात फिरकतही नाही.

Moana Film Review: बेटावर राहणारी 'Moana' दैवी शक्तीच्या शोधात समुद्रात उतरते, वडिलांचा नकार तरीही... 'मोआना' सिनेमा आहे तरी कसा?

अमित भाटीया — Tue, 14 Jul 2026 14:53:00 +0530

Moana Film Review: केवळ बॉलिवूडमध्ये नाही तर हॉलिवूडमध्येही 'रिमेक'चा (Film Review) फिव्हर आहे. 2016 साली Moana हा (Moana Remake) अॅनिमेटेड सिनेमा प्रेक्षकांच्या भेटीस आला होता. याच सिनेमाचा रिमेक आता प्रेक्षकांच्या भेटीस आला आहे. यावेळी Moana या सिनेमात अॅनिमेशनऐवजी खरी पात्र भूमिका साकारत आहे. तब्बल 10 वर्षांनंतर या सिनेमाचा रिमेक प्रेक्षकांच्या भेटीस आला आहे. पण या सिनेमाचा रिमेक पाहताच, हा चित्रपट बनवण्याची गरज नव्हती, कारण हा सिनेमा 2016 साली प्रदर्शित झालेल्या 'Moana'सारखाच आहे. जर आपण 2016 साली रिलीज झालेला 'Moana' पाहिला असेल तर, आपल्याला रिमेक अनावश्यक वाटेल. तसेच हा सिनेमा मुळात बनवला का? असाही प्रश्न मनात येईल.

'Moana' या सिनेमाच्या कथेत नेमकं आहे तरी काय? (Moana 2026 Film Reveiw)

या सिनेमाच्या कथेत 'Moana' नावाची मुलगी दाखवण्यात आली आहे. जी मोटुनुई बेटावर राहते. ती बेटावरील लोकांचे रक्षण करण्याचे प्रयत्न करत असते. तिला कायम वाटतं आपल्या बेटावरील रहिवासी कायम आनंदीत आणि सुरक्षित राहावेत. तिचे वडील एका विशिष्ट कारणामुळे 'Moana'ला समुद्रात जाऊ देत नाही. पण एकेदिवशी ती वडिलांना न सांगता समुद्राच्या यात्रेत निघून जाते.

समुद्रात दैवी शक्ती असलेल्या मावीला शोधण्यासाठी ती जाते. तिला मावीला नक्की का शोधायचं असतं? प्राण मणी नेमकं काय असतं? त्याचं बेटाशी नक्की काय संबंध? हे जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला हा सिनेमा पाहावा लागेल.

सिनेमा आहे तरी कसा?

एका ओळीत या सिनेमाबद्दल सांगायचं झाल्यास, ही एक अनावश्यक फिल्म आहे. हा सिनेमा साकारण्याची विशेष गरज नव्हती. या सिनेमात काही क्रिएटिव्हच्या दृष्टीने जोडले गेले नसेल तर, या सिनेमाचा रिमेक बनवण्यामागचं कारण काय? असा प्रश्न उपस्थित होतो. या सिनेमाचा सेटअप ठीकठाक आहे. 3Dचा काही खास प्रभाव पडत नाही. गाणी चांगली आहेत. स्टोरी टेलिंग पण ठीक आहे. पण समस्या इथे आहे की, प्रेक्षकांनी हे सर्व 2016 रिलीज झालेल्या 'Moana' या सिनेमातून पाहिलं आहे. या रिमेक सिनेमात खास नवीन काही जोडलं गेलं नाही. जर तुम्ही 2016साली प्रदर्शित झालेला 'Moana' हा सिनेमा पाहिला असेल तर, रिमेक सिनेमा तुम्हाला निराश करेल. पण जर तुम्ही तो सिनेमा पाहीला नसेल तर, हा सिनेमा आपण आपल्या मुलांसह पाहू शकता.

अॅक्टिंग

Dwayne Johnson या अभिनेत्याने या सिनेमात जबरदस्त काम केलं आहे. त्याचे चाहते हा सिनेमा आवडीने पाहू शकतात. त्याची कॉमिक टाइमिंग अप्रतिम आहे. Dwayne Johnson याचे पात्र हलके फुलके असले तरी, या सिनेमासाठी महत्त्वाचे आहे. Catherine Laga'aia या सिनेमात खूप क्यूट दिसत आहे. 'Moana' हे पात्र साकारण्यासाठी तिनं जीव ओतून काम केलंय. Rena Owen हिनं देखील या सिनेमात चांगलं काम केलं आहे. John Tui यांचीही भूमिका उत्तम होती. ओव्हरऑल या सिनेमातील कलाकारांनी उत्तम कामगिरी केली आहे.

'Moana' या सिनेमाचं दिग्दर्शन Thomas Kail यांनी केले असून, Jared Bush आणि Dana Ledoux Miller लिखीत हा सिनेमा 10 जुलै रोजी सिनेमागृहांमध्ये रिलीज झाला. रायटिंगमध्ये विशेष काही नवीन नाही. दिग्दर्शन देखील ठीकठाक आहे. ही फिल्म केवळ त्या लोकांनाच आवडेल, ज्यांनी 2016 साली प्रदर्शित झालेला अॅनिमेडेट 'Moana' हा सिनेमा पाहिला असेल. ओव्हरऑल हा एक एव्हरेज सिनेमा आहे.

रेटिंग स्टार - 2.5/5

महत्त्वाच्या इतर बातम्या:

'मला कुणासोबतही शारीरिक संबंध...'; आकांक्षा चमोलाचा 'लॉक अप 2'मध्ये मोठा खुलासा म्हणाली, माझा घटस्फोट...

Alpha Review: स्पाय युनिव्हर्सचा अपमान करणारा आलिया भटचा 'अल्फा'; ना दमदार कथा, ना अॅक्शन अन् ना अभिनय

अमित भाटीया — Tue, 7 Jul 2026 12:54:14 +0530

Alpha Review: ज्या सिनेमात सर्वात मोठा एजंट गुप्ता बर्गर सेंटरटे फ्रेंच फ्राईज खाताना एन्ट्री घेतो, तेव्हा त्याचा उद्देश तुमच्या लक्षात येतोच. मी मुद्दाम इथे 'गुप्ता बर्गर सेंटर'चा उल्लेख करतोय, कारण त्या फ्राईज दुचाकीवरून नेण्यासाठी योग्य अशा पॅकिंगमध्येही नसतात. या सिनेमाची 'धुरंधर' सोबत तुलना करुन, ट्रोल केलं जात होतं, पण ही फिल्म 'धुरंधर'च्या आधी आलीच असती, तरीसुद्धा ही फिल्म तेवढीच खराब वाटली असती. ही फिल्म त्याच जुन्या साच्यात घालून बनवली आहे, ज्याला कित्येक दिवसांपूर्वीच प्रेक्षकांनी नाकारलंय.

आलिया भटच्या 'अल्फा'ची कथा (Alia Bhatt Alpha Review)

'अल्फा'ची कथा एका प्रोग्रामभोवती फिरते. बॉबी देओल 'सीता' नावाच्या एका मुलीचा सांभाळ करतो आणि तिला एका विशिष्ट मिशनवर पाठवतो. 'अल्फा' नक्की कोण आहे? तिचं कुटुंब कुठे आहे? बॉबीला ती कशी सापडली? हे मिशन यशस्वी होईल का? याबद्दल मी फार काही सांगणार नाही. कारण सिनेमात पाहण्यासारखं तसंही फार काही नाहीच, आणि जर मी थोडंसं जरी सांगितलं, तर ज्यांनी आधीच तिकिटं काढलीत, तेसुद्धा सिनेमा पाहायला येणार नाहीत.

आलिया भटचा 'अल्फा' नेमका आहे तरी कसा? (Alia Bhatt Alpha Story)

ही एक अत्यंत खराब फिल्म आहे, इथे त्याच गोष्टी दाखवण्यात आल्यात, ज्या पाहून प्रेक्षकांना आधीच वीट आलाय. या सिनेमात काहीच नवं नाही, अॅक्शन सीन्स अगदीच बालीश वाटतात, त्याला कोणतंही लॉजिक नाही, एकीकडे पीक डिटेलिंगच्या गोष्टी सुरू आहेत आणि इथे पीकमध्ये अशा गोष्टी केल्यात, ज्या पाहून हसू आवरत नाही. एका सीनमध्ये मुलगी आणि वडील भेटतात, मुलगी एका ठिकाणी डान्स करतेय आणि ते एकमेकांशी बोलतात, तेव्हा ते स्टेडियममध्ये दिसतात. तिथेच कुठल्याचरी कॅफेमध्ये जाऊन बसतात, एका ठिकाणी एजंट दुसऱ्याच्या घरातून जात असतो आणि मग थांबून त्यालाच म्हणतो, चल निकल, अॅक्शन सीन्सचा अजिबातच ताळमेळ नाही, आलिया जरी अल्फा असली, पण ती या भूमिकेत योग्य वाटतच नाही. फिल्म लॉजिकला विसरुन जाते आणि शेवटी पुन्हा तेच सगळं होतं, जे लोकांना यशराजच्या स्पाय युनिवर्समध्ये अजिबातच पाहायचं नव्हतं. नको तिथे गाणी आणि तीसुद्धा ऐकावीशी न वाटणारी, जे तुमचा राग आणखी वाढवतात. यानंतर आता हे युनिवर्स बंद करावं, किंवा काही वर्ष थांबून काहीतरी चांगलं बनवावं, कारण हा सिनेमा म्हणजे, 'टायगर', 'पठाण', 'कबीर'चा अपमान आहे.

'अल्फा'मधल्या स्टारकास्टचा अभिनय कसा? (Alia Bhatt Sharvari Wagh Alpha Movie Star Cast)

आलिया एक उत्कृष्ट अभिनेत्री आहे, पण सिनेमात ती प्रभाव पाडण्यात अपयशी ठरलीय. ही भूमिका तिला साजेशी नाही आणि ॲक्शन सीन्समध्ये ती अजिबात पटण्यासारखी वाटत नाही. ती ओव्हरॲक्टिंग करत असल्याचं आणि विचित्र हावभाव करत असल्याचं सारखं जाणवतं. शर्वरीबद्दल बोलायचं तर, जी लोक ती आलियापेक्षा चांगली दिसत होती असं म्हणत होते, ते चुकीचे होतं. तिची कामगिरीही तितकीच खराब आहे. बॉबी देओल चांगला दिसतो, पण हरियाणवी लहेजा साकारताना त्यानं त्याची पूर्ण वाट लावली आहे, त्यानं तसा प्रयत्न करायला नको होता, कारण ते खूपच खटकतं. अनिल कपूर त्यांच्या भूमिकेत ठीकठाक वाटतात.

'अल्फा'चं रायटिंग अन् दिग्दर्शन (Alpha Movie Box Office Collection)

उदय चोप्रा यांची कथा बरीच कमकुवत आहे. कथानकात प्रेक्षकांना खिळवून ठेवण्यासारखं काहीही नाही आणि शिव रवैल यांचं दिग्दर्शन तर कथेपेक्षाही अधिक सुमार आहे.

एकंदरीत, हा सिनेमा फारच निराशाजनक आहे.

रेटिंग : 1.5 स्टार्स

Ijazat Movie: इजाजत - प्रेमाची चिरतरुण कविता

समीर गायकवाड — Mon, 6 Jul 2026 14:12:40 +0530

Ijazat Movie: बाहेर घनगर्द पाऊस पडतोय आणि मी जाऊन पोहोचलोय त्या रेल्वे स्टेशनवर, जिथे कधीकाळी रेखा आणि नसीरुद्दीन त्या गदगदून आलेल्या, दाट अंधारात दडलेल्या स्टेशनवर एक रात्र घालवण्यासाठी अकस्मात एकत्र येऊन थांबले आहेत. एकमेकाला पाहून त्यांच्या मनात अनेक भावना दाटून आल्यात. मागच्या जखमा ताज्या झाल्यात अन् काही खपल्या देखील निघाल्यात.

त्याच्या जीवनात आलेल्या 'दुसरी'ची आता काय अवस्था आहे हे तिला जाणायचेय अन् आपण कसे वाहवत गेलो, आपली चूक नव्हती हे त्याला सांगायचेय....

रात्रभर तो तिच्याकडे बघत बोलत राहतो; ती मात्र अधून मधून नजर चुकवत राहते. त्याला खरे तर तिची माफी मागायचीय पण एकाच दमात सारं सांगण्याची त्याची हिंमत होत नाहीये.

तिलाही आठवत्येय की, सुरुवातीला आपण किती सुखी होतो; मात्र त्याने आपल्याशी प्रतारणा करावी याचा धक्का कसा पचवावा, हे तिला उलगडलेले नाही.

त्यांची अबोल तगमग पाहून रात्रभर तळमळत असणारा अंधार तिच्या अंगावरच्या शालीत तिला अलगद लपेटून चिंब झालाय अन् मंद पिवळसर उजेड त्याच्या ओलेत्या डोळ्यात झिरपतोय, निर्मनुष्य स्थानकावरच्या प्रतिक्षागृहाच्या खडबडीत दगडी भिंती त्या दोघांना रात्रभर अनुभवून सुन्न होऊन गेल्या आहेत, ते ज्या टेबलभोवती बसले होते तिथल्या खुर्च्या त्यांना जवळ आणण्यासाठी आसुसल्या आहेत. तर पहाटेच्या गारव्याला त्यांना एकत्रित बाहुपाशात घ्यायचे आहे.

ज्या बाकावर ते दोघे बसून आहेत त्याला मात्र त्यांचा अबोला भावतोय. स्थितप्रज्ञ होऊन त्या दोघांना तो आपल्या कवेत घेऊन बसलाय.

तिथल्या हेडलॅम्पला त्या दोघांना डोळे भरून पाहायचेय तर प्लॅटफॉर्मवरील लांबसडक कॉरिडॉरला त्यांचे खाली पडणारे अश्रू झेलायचे आहेत.

गुलाबाची एकेक पाकळी नितळ अल्वारपणे बाजूला काढावी तशा एकेक घटना तो तरलपणे तिच्या पुढ्यात मांडतोय, त्याचं दुखणं ऐकता ऐकता ती आतूनच धुमसून निघत्येय, आपण कुठे कमी पडलो याचा तिचा शोध संपत नाहीये अन् रातकिड्यांची किर्रर्र देखील सरत नाहीये.

तिला जाणून घ्याययचेय ती घरात नसताना 'त्या' रात्री घरात नेमके काय झाले होते? तो तसं का वागला होता? त्यालाही सत्य सांगायचेय, मात्र सत्य सांगताना त्याला तिचं मन पाकळीवरच्या दवबिंदूसारखं जपायचं आहे. अंतःकरणातला सल सांगता यावा याचा तो जीवापाड प्रयत्न करतोय, तो आता काहीतरी बोलेल या आशेने त्याच्याकडे डोळे लावून बसलेली त्या बंद खोलीची काचेची पिवळसर तावदाने डोळ्यात पाणी आणून त्याच्या चेहऱ्याकडे पाहतायत अन् शिसवी दरवाजा भिंतीत तोंड खुपसून मूक अश्रू ढाळतोय!

ती अधून मधून नाकावरचा चष्मा मागे सरकावण्याच्या बहाण्याने त्याच्याकडे बघत्येय, त्याच्यात काय बदल झालेत याचा हळूच अंदाज घेतेय तर तिच्याकडे तिरक्या नजरेने डोळे भरून पाहत ती किती बदलली आहे याचे गणित तो करतोय.

बघता बघता पहाट सरत आलीय, आपल्या मनातलं मळभ त्यानं रितं केलंय. "झालं गेलं विसरून जा अन् माझ्याकडे परत ये" इतकंच सांगायचं बाकी राहिलंय. त्याच्या कबुली जबाबास केवळ निमिषार्धच राहिलाय .

दरम्यान रात्रभर झोपी गेलेल्या सभोवतालच्या झाडांच्या पालवीला आता जाग आलीय अन् वाऱ्याचाही रात्रीचा सूर बदललाय.

'तो' मनाचा हिय्या करून तिच्याशी आता बोलणार इतक्यात तांबड्या पिवळ्या सुर्यकिरणांना सोबत घेऊन "तोही ' तिथे येतो! हा ‘तो’ म्हणजे तिचा सध्याचा पती!
त्याच्याकडे नजर जाताच ह्याचे शब्द गळ्यात विरतात, अश्रू डोळ्यात विझून जातात. स्तब्ध होऊन जागीच थिजून जातो.

रात्रभर दोलायमान झालेलं तिचं मन 'त्याला' पाहून किंचित खुलून उठतं. तिचं हसू खरं की खोटं याचा अंदाज बांधत हा रडवेला होऊन जातो.

त्या दोघांना रात्रभर अनुभवणारे ते प्लॅटफॉर्म, ती खोली, त्या खिडक्या, तो दरवाजा, टांगता हेडलॅम्प, तांबडे पिवळे दिवे, तो बाक, ते टेबल, त्या खुर्च्या साऱ्यांना नियतीने चकवा दिलाय. सारेच हिरमुसलेत. मी देखील चेहरा बारीक करून तिथून निघालोय. पाऊसही पूर्ण थांबलाय...

बाहेर प्रसन्न सकाळ झालीय अन् आकाश निरभ्र झालंय. उंच आकाशात उडणाऱ्या बगळ्यांच्या त्रिकोणी थव्यात व्हिक्टरीचे 'व्ही' साईन शोधत मी किशोरदांच्या ‘जिंदगी के सफर में गुजर जाते है जो मकाम....‘ या गीताची शीळ घालत निघालोय....

जीवन हे असेच आहे, एका हातात काही तरी गवसलेय म्हणेपर्यन्त दुसऱ्या हातातलं काही तरी गळून पडलेलं असतं.
साऱ्यांना सारं मिळत नसतं, जो क्षण समोर आहे त्याला स्वच्छंदीपणे समोर जाताना जीवनाशी व स्वतःशी प्रामाणिक राहिलं की दुःखाचा आनंदही सुखाइतकाच घेता येतो.

काळजात घर करून राहिलेल्या सिनेमांत 'इजाजत'चे स्थान फार वरचे आहे..... 'इजाजत' केवळ एक सिनेमा नाही तर जीवनात वाट्याला आलेल्या नात्यांचा हळुवार उलगडा करणारी आर्त हळवी कविता आहे ..

मनात खोल रुतून बसणारी अन् उत्तुंग अभिनयाने सजलेली, अगदीच नटमोगरी नसली तरीही सोज्वळ चाफ्यासारखी दरवळणारी प्रेमपुष्पांची नाजूक गाथा आहे...

जेव्हा जेव्हा 'इजाजत' पाहतो, तेव्हा नात्यांचे अर्थ नव्याने शिकतो ...

जीवनातील सुखदुःखाच्या व्याख्या नित्य नव्याने सांगणार्‍या रुपेरी पडद्यास नम आँखोसे सलाम .....

विशेष नोंद - वेटिंग रूममधील एक सीनमध्ये त्याला सिगारेट पिण्याची हुक्की येते.
न राहवून तो तिला "माचिस आहे का?" असं विचारतो.
त्याचा सवाल पुरा होण्याआधीच काडीपेटी काढून त्याच्या हाती देते.

तो विचारतो, "तू पूर्वी माझ्यासाठी माचिस ठेवत होतीस आता कुणासाठी ठेवतेस?"
त्यावर ती उत्तर देते की, "माझ्यासाठी ठेवते."
त्यावर तो चमकतो नि तिला म्हणतो की, "म्हणजे तू सिगारेट प्यायला लागलीस काय?"
ती नाही म्हणते.
मग तो पुन्हा सवाल करतो.

एक उसासा टाकत ती उत्तर देते, "तुझी विसरायची सवय गेली नाही आणि तुझ्यासाठी ठेवायची माझी सवय गेली नाही."
तिच्या उत्तराने प्रसवलेली व्याकुळता त्याच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट उमटते.

तो पुटपुटतो, "सवयी मोठ्या अजब असतात! श्वास घेणं ही देखील एक सवय होते, जगत राहणं ही देखील एक बेजान सवय होऊन जाते. केवळ जगत जातो, केवळ जगत जातो!..."

एखाद्या कट्यारीने घाव केल्यावर जसे आघात होतात तसे आघात करण्याची क्षमता या सीनमध्ये आहे...

Maya Satya Bhram Movie Review: माया सत्य भ्रम (2026) : फिलॉसॉफिकल थ्रिलर

नरेंद्र बंडबे — Wed, 24 Jun 2026 14:39:01 +0530

Maya Satya Bhram Movie Review: कोलकात्यातून (Kolkata News) दोन जण बेपत्ता होतात. इन्स्पेक्टरचा पाच वर्षांचा मुलगा आणि एक विदेशी संशोधक. या दोघांचा शोध एका आध्यात्मिक बाबाशी येऊन थांबतो. इथूनच माया सत्य भ्रम (2026) या बंगाली सिनेमाचं (Bengali Cinema) कथानक वाकडी-तिकडी वळणं घ्यायला सुरुवात होते. हा शोध अद्वैत वेदांताच्या तत्त्वज्ञानाशी जोडला जातो. आदि शंकराचार्यांनी सत्य हे एकच असतं, अशी मांडणी केली. सत्य समोर येतं तेव्हा भ्रम तुटतो, माया संपते आणि सर्व काही काचेसारखं साफ होतं.

समिक रॉय चौधरी यांचा माया सत्य भ्रम (2026) हा बंगाली सिनेमा अद्वैत वेदांताचे दाखले देताना प्रेक्षकांना रोलर कोस्टर राइडचा अनुभव देतो. यातून घडणारं नाट्य हे क्राईम थ्रिलरपेक्षा (Crime Thriller) जास्त फिलॉसॉफिकल बनतं. पण ते जड होत नाही, तर तत्त्वज्ञानाची बाजू अधिक साधी-सोपी करून दाखवतं.

कोलकात्यातला बाबा त्रिलोकदर्शी (सनत चट्टोपाध्याय) या मुख्य पात्राभोवती सिनेमाचं कथानक फिरतंय. त्याच्याकडे येणारे भक्तगण भविष्याची विचारणा करण्यासाठी आलेले असतात. त्रिलोकदर्शी त्यांचा हात पकडून त्यांचा भूतकाळ जाणतो आणि भक्ताला वर्तमानाची जाणीव करून देतो. त्रिलोकदर्शी आणि त्याच्या दैवी शक्तीविषयी संशोधन करायला आलेली परदेशी रिसर्चर सारा हे जवळून पाहत असते. एका दृश्यात ती त्रिलोकला या संदर्भात विचारणा करते. तेव्हा त्रिलोक सत्याची मांडणी करतो. माया (Illusion) आणि भ्रम (Delusion) या पलीकडे सत्य हे जगण्याचं एकमेव साधन आहे. जे आहे ते वर्तमानात आहे. भूतकाळ घडून गेलाय. भविष्याचा अंदाज लावता येत नाही. वर्तमान हेच एकमेव सत्य आहे. त्यात चांगलं जगता आलं पाहिजे, असं तो साराला सांगतो. त्याचवेळी कथानक सत्य माया भ्रम या संकल्पनेतून तावून सुलाखून निघतं.

समिक रॉय चौधरी यांचा माया सत्य भ्रम (2026) सिनेमा आधी दोन घटनांचा शोध घेणारा एक क्राईम थ्रिलर वाटतो. कथानकाची मांडणी नॉन-लिनियर आहे. म्हणजे एका रेषेत घडत नाही. ते त्रिलोक, सारा आणि इन्स्पेक्टरच्या अशा तीन उपकथानकांमध्ये फिरतं. प्रेक्षकाला माया आणि भ्रमात गुंतवून ठेवतं आणि जेव्हा एकमेव सत्य समोर येतं, तेव्हा मेंदूला झिणझिण्या येतील अशी अनुभूती देऊन जातं.

साहिर लुधियानवी यांचा शेर आहे ...

आगे भी जाने ना तू, पीछे भी जाने ना तू
जो भी है बस यही इक पल है

समिकचा माया सत्य भ्रम (2026) हीच अनुभूती देतो. माया सत्याचा विपर्यास करते, संभ्रम तयार करते. ज्ञान माणसाला सत्याच्या दिशेने घेऊन जातं.

आधी न्यूयॉर्क इंडियन इंटरनॅशनल फिल्म फेस्टिव्हल, अमेरिका आणि नंतर बिश्केक इंटरनॅशनल फिल्म फेस्टिव्हल, किर्गिझस्तान अशा दोन ठिकाणी समिक यांच्या माया सत्य भ्रम (2026) या सिनेमाला प्रचंड प्रतिसाद मिळालाय. पुढच्या महिन्यात सिनेमा भारतात प्रदर्शित होणार आहे.

Cocktail 2 Review| शाहिद - कृती -रश्मिकाच्या त्रिकूटानं भल्याभल्यांना लावलं वेड; मनोरंजनाच्या नशेत बुडवून टाकेल ‘कॉकटेल 2’; का पहावा हा चित्रपट?

अमित भाटीया — Sat, 20 Jun 2026 16:27:55 +0530

Cocktail 2 Review: 'कॉकटेल 2 ' ची कथा कुणाल म्हणजेच शाहिद कपूर आणि दिया म्हणजे रश्मिका मंदाना त्यांच्या नात्याभोवती फिरते. सर्व काही सुरळीत सुरू असताना त्यांच्या आयुष्यात एली येते. तिची भूमिका कृती सेननने साकारली आहे. आता या तिघांच्या आयुष्यात पुढे काय घडतं, हे जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला थिएटरमध्ये जाऊ ना याचा अनुभव घ्यावा लागेल. कॉकटेलची ही कथा तुम्हाला एक वेगळ्याच नशेत घेऊन जाईल. याचा पहिला भाग 2012मध्ये आला होता आणि तो प्रचंड यशस्वी ठरला होता. आता 'कॉकटेल 2' हा चित्रपट आजच्या काळानुसार बनवण्यात आलाय आणि तो आपल्या जागी कमाल आहे. आपण थिएटरमध्ये ज्या-ज्या कारणांसाठी चित्रपट पाहायला जातो, ती सगळी कारणं हा चित्रपट पूर्ण करतो. चांगलं कथानक, रिलेटेबल प्रसंग, उत्तम स्टारकास्ट, अप्रतिम लोकेशन्स, उत्तम संगीत... आणखी काय हवं?

चित्रपट कसा आहे?

हा एक कमालीचा सुंदर चित्रपट आहे. चित्रपटात अनेक असे प्रसंग येतात हे आजचा पिढीला अधिक रिलेटेबल वाटतात. कदाचित असं काही तुमच्यासोबत घडलं नसेल, पण तुमच्या ओळखीच्या कोणासोबत नक्की घडलं असेल. तिन्ही कलाकार इतके छान दिसतात की स्क्रीनवरून नजरच हटत नाही. चित्रपट सुरुवातीपासूनच मुद्द्यावर येतो आणि कोणताही वेळ न दवडता कथा पुढे सरकते. विशेष म्हणजे, शाहिद कृती आणि रश्मिका या तिघांची पडद्यावरील केमिस्ट्री ही चित्रपटाची मोठी जमेची बाजू आहे. त्यांचे लूक, स्टाईल कॉस्च्यूम्स, स्क्रीन प्रेझेंट प्रेक्षकांना खिळवून ठेवतात. चित्रपटाची सिनेमॅटोग्राफी कमाल आहे. गाणी येतात तेव्हा मूड आणखी फ्रेश होतो. अनेकांना वाटलं होतं की हा पहिल्या कॉकटेलसारखा नसेल किंवा त्याचा रिमेक का बनवला? असा प्रश्न पडेल पण, हा चित्रपट आजच्या काळानुसार तयार करण्यात आला आहे. पहिल्या भागाशी याची तुलना करणं चुकीचं ठरेल, कारण दोन्ही चित्रपट आपापल्या जागी वेगळे आणि कमाल आहेत. एकूणच, एक सुंदर आणि चांगला चित्रपट पाहायचा असेल तर कॉकटेल नक्की पाहा.

अभिनय कसाय?

शाहिद कपूरने कमाल काम केलं आहे. या भूमिकेत तो अगदी परफेक्ट वाटतो. तो प्रचंड हँडसम आणि क्यूट दिसतो. तो ज्या पद्धतीने प्रसंग हाताळतो, ते पाहून तुम्ही त्याच्यावर फिदा व्हाल. कृती सेनन अप्रतिम दिसते. तिला पाहून वाटतं इतकं सुंदर कुणी कसं दिसू शकतं? आपल्या लूकने आणि कमाल ड्रेसेसने ती तुम्हाला वेड लावते आणि त्यानंतर आपल्या दमदार अभिनयाने उरलेलं काम पूर्ण करते. रश्मिका या भूमिकेत फिट बसते. अनेकांना वाटलं होतं की ती कॉकटेलमध्ये काय करतेय, पण चित्रपट पाहिल्यावर ते समजतं. रश्मिकाचं काम बॅलन्स्ड आहे. सर्वात खास गोष्ट म्हणजे हे तिघेही कलाकार इतके छान दिसतात की त्यांच्याकडून नजर हटत नाही.

लेखन आणि दिग्दर्शन

लव रंजन आणि तरुण जैन यांचं लेखन खूप रिलेटेबल आहे. आजच्या काळानुसार ते लिहिलं गेलं आहे आणि चित्रपटातील प्रसंगांशी तुम्ही सहज जोडले जाता. होमी अदजानियाचं दिग्दर्शन खूपच उत्तम आहे. तीन मोठ्या कलाकारांचा कसा वापर करायचा, हे त्यांच्याकडून शिकण्यासारखं आहे.

संगीत कसंय?

प्रीतमचं संगीत कमाल आहे. चित्रपटातील गाण्यांची नशा हळूहळू चढत जाते आणि ती ज्या सुंदरतेने चित्रित केली आहेत, त्यामुळे ती आणखी प्रभावी वाटतात. तुम्ही गाणी एन्जॉय करता, गाणं लागलं की फोन चेक करत नाही किंवा बाहेर जात नाही.एकूणच काय ? तर हा एक सुंदर चित्रपट आहे, नक्की पाहायलाच हवा.

रेटिंग - 4 स्टार्स

कंगना रणौतचा नवा सिनेमा, 26/11 दहशतवादी हल्ल्याची स्टोरी पुन्हा मोठ्या पडद्यावर; 'भारत भाग्य विधाता' का पाहावा?

अमित भाटीया — Tue, 16 Jun 2026 18:32:49 +0530

Bharat Bhhagya Viddhaata Film: 'आपलं काम रोगाशी लढायचं आहे, रुग्णाशी नाही...' हा डायलॉग 'भारत भाग्य विधाता' (Bharat Bhhagya Viddhaata) या सिनेमातला आहे. हा डायलॉग आपली आई मुलीला बोलते आणि सांगते की, डॉक्टर होण्यासाठी शिक्षण घे, नाहीतर नर्स होशील. यानंतर सिनेमात एके ठिकाणी दहशतवादी हल्ला होतो. तेव्हा एक नर्स, 'जो कुणी श्वास घेत आहे, त्यांना आम्ही वाचवू', म्हणजे यातून नर्सेसचं आपल्या देशात किती महत्त्व आहे, हे अधोरेखित होते. मुंबईत 26/11चा (Film Review) दहशतवादी हल्ला आपल्या सर्वांना ठाऊक आहे. या दहशतवादी हल्ल्याबाबत आपण खूप काही ऐकलं असेल. इंडिया - पाकिस्तान, कसाब या नावांचा कायम उल्लेख होतो. पण नर्सेसचं का नाही? 'भारत भाग्य विधाता' या सिनेमातून 26/11च्या दहशतवादी हल्ल्यात नर्सेस किती मोठं योगदान राहिलं आहे, याचं चित्रीकरण या सिनेमात करण्यात आलं आहे.

'भारत भाग्य विधाता' या सिनेमाची कथा काय सांगते? (Kangana Ranauts Bharat Bhhagya Viddhaata Film Review)

मुंबईत 26/11 रोजी जेव्हा आतंकवादी हल्ला घडला, तेव्हा कामा हॉस्पिटलमध्ये रुग्णांवर नेहमीप्रमाणे उपचार सुरु होते. नर्सेस देखील आपआपलं काम करत होते. पण तेव्हा कधी न विचार केलेली घटना घडली. 26/11च्या घटनेवेळीही रुग्णांना उपचारांची गरज होती. काहींना ऑक्सिजन सिलिंडर तर, कुणाची डिलिव्हरी होणार होती. या दहशतवादी हल्ल्यात नर्सेसनं हॉस्पिटलमधील रुग्णांची कशी काळजी घेतली? दहशतवादी असूनही नर्सेसनं रुग्णांचं सरंक्षण कसं केलं? हेच या सिनेमातून प्रेक्षकांना पाहायला मिळेल.

'भारत भाग्य विधाता' हा सिनेमा आहे तरी कसा?

हृदयाला हेलावून टाकणार्‍या या सिनेमात रुग्णांकडून नर्सेसचा होणारा अपमान दाखवण्यात आला आहे. तरी देखील नर्सेस आपलं कर्तव्य विसरत नाहीत. ते अहोरात्र आपल्या रुग्णांची सेवा करतात. या सिनेमात आपल्याला बरेच इमोशनल सीन्स पाहायला मिळतील. एका सीनमध्ये नर्सची भूमिका साकारणारी कंगना रणौत रुग्णाला औषध खाण्यास सांगते. पण रुग्ण तिचा अपमान करतो. 'तू नर्स आहेस, तुला काय माहित, डॉक्टरांना बोलव', असं तो कंगनाला म्हणतो. जेव्हा डॉक्टर येतात तेव्हा तेच औषध रुग्णाला देतात. 'गीता (कंगना) असल्यावर अडचण काय?' असं सिनिअर डॉक्टर म्हणतात. एवढं सगळं होऊनही नर्सला स्वत:च्या अपमानापेक्षा रुग्णाला औषध देण्याची जास्त काळजी असते.

या सिनेमात थेट मुद्दा दाखवण्यात आला आहे. या सिनेमातून नर्सेसचं जीवन दाखवण्यात आलं आहे. कुटुंबातील आजारी सदस्यांना मागे सोडून नर्सेस आपलं कर्तव्य बजावण्यासाठी रुग्णालयात जातात. त्यांची तारेवरची कसरत या सिनेमातून पाहायला मिळेल. हा सिनेमा पाहून तुमचा नर्सेस प्रति आदर आणखी वाढेल.

अॅक्टिंग

कंगना रणौतनं उत्तमरित्या गीता गंधारे या नर्सची भूमिका साकारली आहे. रुग्णांची काळजी घेणं असो किंवा आतंकवादी हल्ला, प्रत्येक फ्रेममध्ये कंगनाने जीव ओतून काम केलं आहे. गिरीजा ओक हिनं देखील उत्तम काम केलं आहे. तिचा खेळकर विनोदी अंदाज आपल्याला नक्की आवडेल. मराठी अभिनेत्री स्मिता तांबे हिनं देखील आपल्या भूमिकेत जीव ओतून काम केलं आहे. ईशा डे हिनं देखील आपल्या भूमिकेला न्याय दिला आहे. तर, सुहिता थत्ते यांनी सिनिअर नर्सची भूमिका साकारली आहे. या सिनेमातील प्रत्येक कलाकारांनी आपल्या भूमिकांना उत्तमरित्या वठवलं आहे. मुकेश छाबरानं या सिनेमाचं कास्टिंग केलं आहे.

रायटिंग आणि डायरेक्शन

मनोज तपाडिया लिखित आणि दिग्दर्शित हा सिनेमा आपल्याला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवतो. या सिनेमातून नर्सेसचं कार्य उत्तमरित्या दाखवण्यात आलं आहे. या सिनेमातील काही सीन्स हे जबरदस्त आहेत. दहशतवादी हल्ल्याच्या एका सीनमध्ये नर्सेसच्या हातात बंदूक न देता, इंजेक्शन दाखवण्यात आलं आहे. हा सीन पाहून अंगावर काटा आल्याशिवाय राहणार नाही. हा सिनेमा सर्वांनी पाहावा असा आहे.

रेटिंग - 4 स्टार्स.

महत्त्वाच्या इतर बातम्या:

सागर कारंडेची विनोदी शैली की प्रेक्षकांना जोडा; भर नाट्यगृहात नाटकाला उशिरा आलेल्यांना टोला, व्हिडिओ चांगलाच व्हायरल

Raakh Review |8 एपिसोडचा हा क्राईम थ्रिलर डोकं भंजाळून सोडेल; 'पाताल लोक' लाही देतोय टक्कर ; OTT वर कुठे पहाल?

abp majha web team — Mon, 15 Jun 2026 17:36:22 +0530

Raakh Review: सध्या ओटीटीवर दर आठवड्याला चार-पाच सिरीयल किलर फिरताना दिसतात. वेगवेगळ्या प्लॅटफॉर्मवर , खून होतात, कथा शेवटपर्यंत फिरवली जाते आणि मग अचानक कोणालाही सिरीयल किलर बनवून तुमच्यासमोर उभं केलं जातं. सुरुवातीला हे सगळं धक्कादायक वाटलं, आवडलंही. पण आता त्याच त्याच फॉर्म्यूलाचा कंटाळा येऊ लागला आहे. सध्या ओटीटीही याच वाटेवरून जाऊ लागलंय जिथून चित्रपटसृष्टी जात आहे. दर आठवड्याला मोठ्या प्रमाणात चित्रपट आणि शो येत आहेत, जे बहुतेकदा अतिशय खराब किंवा सरासरी कामगिरी करतात. मात्र, 'राख' ही क्राईम थ्रिलर (Crime Thriller) सिरिज यंदाच्या वर्षातील सर्वोत्तम सिरिज ठरते. या सिरीजमध्ये काही नवे प्रयोग करण्यात आले आहेत. शो साधा ठेवण्यात आलाय. कथा तुम्हाला आधी समजली तरीही तुमची उत्सुकता शेवटपर्यंत कायम राहते. सातव्या एपिसोडमध्ये तुम्हाला वाटेल की सीरिज संपली, पण आठवा आणि शेवटचा एपिसोड या संपूर्ण सिरीजला वेगळ्याच उंचीवर घेऊन जातो. (Rakh Review)

Rakh Crime Webseries:कथानक काय?

दिल्लीमधून दोन मुलं बेपत्ता होतात. ही दोघं भाऊ-बहीण असून सैन्यातील एका अधिकाऱ्याची मुलं असतात आणि ते रेडिओ स्टेशनकडे जात असतात. दिल्ली पोलीस या प्रकरणाचा तपास करतात. या तपासादरम्यान काही खूनही होतात. आता हे खून कोण करतंय? ज्यांनी या मुलांचं अपहरण केलं, तेच लोक आहेत का? सत्य काय आहे? हे जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला प्राइम व्हिडीओवर ही सीरिज तुम्हाला पाहता येईल. येथे तुम्ही या सीरिजचे 8 एपिसोड पाहू शकता.

Rakh Crime Webseries:सीरिज कशी आहे?

ही एक दमदार क्राइम सीरिज आहे. अनेक बाबतीत ती 'पाताल लोक'लाही टक्कर देते आणि त्यामागचं कारण म्हणजे ही सीरिज 'पाताल लोक'च्या निर्मात्यांनीच बनवली आहे. ही सीरिज स्वतःला गरजेपेक्षा जास्त गुंतागुंतीची बनवण्याचा प्रयत्न करत नाही. या सीरिजचं साधेपण हेच तिचं बळ आहे. कोणतंही अनावश्यक गोंगाट करणारं संगीत नाही, कोणतीही धक्कादायक एन्ट्री नाही. फक्त दमदार लेखन आणि कमाल अभिनय!

1978 मधील दिल्ली ज्या बारकाईने दाखवली आहे, ती पाहण्यासारखी आहे. त्या काळातल्या बस, फोन, घड्याळं, गाड्या हे सगळं तुम्हाला जुन्या काळात घेऊन जातं. ही सीरिज फक्त खुनी शोधत नाही, तर तो विचार कसा करतो आणि त्याचा मानसिकता समजून घेण्याचा प्रयत्न करते. ही सीरिज तुम्हाला सस्पेन्सपेक्षा तपासाच्या पद्धतीने जास्त गुंतवून ठेवते. त्या काळात फॉरेन्सिक सायन्स नुकतीच सुरू झाली होती. लोकांना 'फॉरेन्सिक' हा शब्द बोलताही येत नव्हता. हे सगळं कसं सुरू झालं, हे अतिशय प्रभावी पद्धतीने दाखवण्यात आलं आहे. सर्वात खास गोष्ट म्हणजे सातव्या एपिसोडमध्ये तुम्हाला वाटेल की सगळं संपलं, आता पुढे काय? पण शेवटचा एपिसोड तुम्हाला अशी भावना देऊन जातो की तुम्ही बराच वेळ त्यावर विचार करत राहता.

Rakh Crime Webseries:अभिनय कसाय?

अली फझलने जयप्रकाश या पोलिस अधिकाऱ्याची भूमिका साकारली आहे आणि हा त्यांच्या कारकिर्दीतील सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक म्हणावा लागेल. हा 'सिंघम' किंवा 'दबंग'सारखा नायक नाही. तो शांत, प्रामाणिक आणि आपल्या कामाशी निष्ठावान असलेला पोलिस अधिकारी आहे. 'मिर्झापूर'मधील गुड्डू भैय्याची प्रतिमा त्यांनी या भूमिकेतून पूर्णपणे मोडून काढली आहे.

आमिर बशीरने बेपत्ता झालेल्या मुलांच्या वडिलांची भूमिका साकारली आहे आणि त्यांचा अभिनय तुम्हाला रडवू शकतो. एका वडिलांचं दुःख त्यांनी ज्या पद्धतीने साकारलं आहे, ते मन हेलावून टाकणारं आहे.सोनाली बेंद्रेचा स्क्रीन टाइम कमी आहे, पण त्या कमी वेळेतही त्या प्रभाव टाकतात. एका आईचं दुःख त्यांनी अत्यंत भावनिक पद्धतीने साकारलं आहे. राकेश बेदी यांनी अलीच्या वडिलांची भूमिका केली आहे. त्यांना आपल्या मुलाच्या जेवणाची सतत काळजी असते. त्यांचं कामही जबरदस्त आहे.

आकाश मखीजा आणि रमणदीप यादव यांनी या सीरिजमधील दोन खलनायक - बाबू आणि रज्जो या खलनायकांच्या भूमिका साकारल्या आहेत. त्यांचा अभिनय इतका प्रभावी आहे की ते पडद्यावर दिसले की अंगावर काटा येतो. ते इतके क्रूर आणि धोकादायक आहेत की ही सीरिज पाहिल्यानंतर ते तुम्हाला कुठे दिसले तर तुम्ही घाबराल किंवा त्यांच्यावर राग काढाल. त्यांचा अभिनय खूपच चांगला आहे. त्यांनी असा दहशतीचा माहोल निर्माण केला आहे की अंगावर शहारे येतात. ओटीटीच्या दुनियेला या सीरिजमधून दोन नवे खलनायक मिळाले आहेत. अंशुल चौहानने पत्रकाराच्या भूमिकेत चांगलं काम केलं आहे. दिव्या शर्मा आणि विवान शर्मा यांनीही अप्रतिम अभिनय केला आहे. हे दोघं अनुक्रमे सुमन आणि साहिलच्या भूमिकेत आहेत. हीच दोन्ही मुलं बेपत्ता होतात आणि त्यांचा अभिनय तुम्हाला भावूक करतो.

Rakh Crime Webseries:लेखन आणि दिग्दर्शन

अनुषा नंदकुमार, संदीप साकेत आणि प्रोसित रॉय यांनी मिळून या सीरिजचं लेखन आणि दिग्दर्शन केलं आहे. आणि हे तिघेच या सीरिजचे खरे हिरो आहेत. त्यांनी कथेला पुढे ठेवलं, कोणत्याही पात्राला नाही आणि हीच या सीरिजची सर्वात मोठी खासियत आहे. त्यांनी गोष्टींना गरजेपेक्षा जास्त गुंतागुंतीचं करण्याचा प्रयत्न केला नाही आणि अशी एक सीरिज तयार केली आहे जी क्राइम शोच्या बाबतीत एक आदर्श ठरू शकते.

एकूणच काय तर, ही सीरिज कोणत्याही परिस्थितीत पाहायलाच हवी अशी आहे.

रेटिंग - 4 स्टार्स

The Pyramid Scheme Review | TVFची भन्नाट सिरीज; झटपट श्रीमंत होण्याच्या मोहात अडकलेल्या लोकांची वास्तववादी गोष्ट

abp majha web team — Sun, 7 Jun 2026 15:09:43 +0530

The Pyramid Scheme Review: सोशल मीडियावर तुम्ही बल्लभगडच्या ज्योतीसारख्या रील्स नक्कीच पाहिल्या असतील. सूट-बूट घातलेले लोक मोठमोठ्याने ओरडत असतात, "मी डायमंड बनेन", "मी करोडपती होणार!" अशा गोडगोड स्वप्नांच्या आड लपलेला असतो एक मोठा फसवणुकीचा खेळ. यालाच MLM म्हणजेच मल्टी लेव्हल मार्केटिंग म्हणतात. काही लोकांना आपल्या नेटवर्कमध्ये जोडा, ते पुढे आणखी लोक जोडतील आणि शेवटी हजारो लोकांचे पैसे घेऊन कंपनी गायब होईल. अशा प्रकारच्या फसवणुकीला अनेकजण बळी पडले आहेत. याच विषयावर आता पहिल्यांदाच एक सिरीज आली आहे आणि TVF ने पुन्हा एकदा सर्वसामान्यांच्या आयुष्यातील अतिशय रिलेटेबल विषय पडद्यावर आणला आहे.

कथानक काय?

ही कथा आहे गोल्डी चौहाण (परमवीर सिंह चीमा), मनोज श्रीवास्तव (रणवीर शौरी) आणि अशाच अनेक लोकांची. स्वतःसाठी आणि कुटुंबासाठी काहीतरी मोठं करण्याची स्वप्नं त्यांच्याकडे आहेत, पण पैशांची कमतरता आहे. अशावेळी त्यांना दाखवली जातात झटपट श्रीमंत होण्याची स्वप्नं. "फक्त थोडी गुंतवणूक करा, कंपनी जॉइन करा, काही लोकांना जोडा आणि सहा महिन्यांत बाईकवरून थेट प्रायव्हेट जेटपर्यंत पोहोचा!" अशा आमिषांनी त्यांना जाळ्यात ओढलं जातं.

यानंतर सामान्य लोकांची फसवणूक कशी केली जाते, त्यांच्या पैशांचा गैरवापर कसा होतो आणि या संपूर्ण साखळीमागचं वास्तव काय आहे, हे सिरीज अत्यंत प्रभावीपणे दाखवते.

सिरीज कशी आहे?

ही एक दमदार सिरीज आहे. तिचा विषयच इतका रिलेटेबल आहे की अनेकांना ती स्वतःच्या आसपास घडलेली गोष्ट वाटेल. TVFची खासियत म्हणजे ते आपल्या दैनंदिन आयुष्यातील कथा घेऊन येतात. आज जिथे बहुतेक निर्माते एकाच प्रकारचं कंटेंट बनवत आहेत, तिथे TVF वेगळे प्रयोग करताना दिसतो आणि हीच या सिरीजची मोठी जमेची बाजू आहे.

सिरीजची सुरुवात खूपच प्रभावी आहे. नवीन सदस्य जोडण्याचे प्रसंग मजेशीर आणि वास्तववादी वाटतात. जर तुमच्या ओळखीतील कोणी MLMच्या जाळ्यात अडकला असेल, तर हे प्रसंग तुम्हाला लगेच रिलेट होतील. वरच्या स्तरावरील लोक खालच्या स्तरावरील लोकांचा कसा वापर करतात आणि त्यांच्या पैशांचं पुढे काय होतं, हेही सिरीज उत्तमपणे उलगडते.

मध्यंतरात सिरीज थोडी भरकटल्यासारखी वाटते आणि काही भाग अनावश्यकपणे लांबलेले वाटतात. मात्र, नंतर ती पुन्हा मुख्य कथेकडे परतते. सर्वसामान्यांच्या पैशांशी आणि त्यांच्या स्वप्नांशी जोडलेला भावनिक पैलू सिरीजची खरी ताकद आहे. सुमारे 40 मिनिटांचे 7 भाग काहीसे लांब वाटू शकतात, पण झटपट पैसा कमावण्याच्या मोहामागचं वास्तव ते प्रभावीपणे समोर आणतात. मेहनतीशिवाय यश मिळत नाही, हा महत्त्वाचा संदेशही सिरीज देते.

अभिनय कसा ?

परमवीर सिंह चीमा यांनी पुन्हा एकदा उत्कृष्ट अभिनय केला आहे. काहीतरी मोठं करण्याची इच्छा असलेला, पण योग्य मार्ग शोधत असलेला तरुण त्यांनी अतिशय नैसर्गिकपणे साकारला आहे. आजच्या लाखो तरुणांचं प्रतिनिधित्व करणारी ही भूमिका त्यांनी अक्षरशः जगली आहे. रणवीर शौरी यांनी मनोज श्रीवास्तवच्या भूमिकेत कमाल केली आहे. त्यांच्या कारकिर्दीतील अलीकडच्या काळातील हा सर्वोत्तम अभिनय म्हणता येईल. अल्फिया जाफरी यांनाही चांगली संधी मिळाली असून त्यांनी आपली अभिनयक्षमता प्रभावीपणे दाखवून दिली आहे. अंजन श्रीवास्तव यांना बाबू अर्थात आजोबांच्या भूमिकेत पाहणं आनंददायी ठरतं. शेखर सुमन, स्मिता बन्सल आणि रवि बहल यांनीही आपल्या भूमिका उत्तम प्रकारे निभावल्या आहेत. एकूणच सर्व कलाकार आपल्या भूमिकांमध्ये फिट बसतात.

लेखन आणि दिग्दर्शन

या सिरीजचे निर्माते श्रेयांश पांडे आहेत. त्यांची 'गुल्लक 5' देखील याच आठवड्यात प्रदर्शित झाली असून ते सातत्याने दर्जेदार काम करताना दिसतात. सिरीजचं लेखन अक्षेंद्र मिश्रा यांनी केलं आहे, तर दिग्दर्शनाची धुरा आशीष आर. शुक्ला यांनी सांभाळली आहे. लेखन चांगलं असलं तरी ते आणखी धारदार होऊ शकलं असतं. 7 भागांऐवजी 5 भागांमध्ये कथा संपवली असती, तर परिणाम अधिक प्रभावी झाला असता. मात्र दिग्दर्शनाच्या बाबतीत सिरीज उत्तम ठरते. सर्वसामान्य माणसांच्या अडचणी आणि संघर्ष वास्तववादी पद्धतीने मांडण्यात दिग्दर्शक यशस्वी ठरला आहे. एकूणच, TVFची ही आणखी एक दर्जेदार आणि पाहण्यासारखी सिरीज आहे. MLMसारख्या विषयावर वास्तववादी आणि मनोरंजक पद्धतीने भाष्य करणारी ही सिरीज नक्की पाहण्यासारखी आहे.

रेटिंग : 3.5/5 स्टार्स