Dilip Prabhavalkar On Atul Parchure: मराठी रंगभूमी, चित्रपट, दूरदर्शन अशा वेगवेगळ्या माध्यमातून आपल्या अभिनयाचं गारुड प्रेक्षकांच्या मनावर करणारे जेष्ठ अभिनेते दिलीप प्रभावळकर (Dilip Prabhavalkar) यांना यांना अखिल भारतीय मराठी नाट्य परिषदेचा मानाचा जीवनगौरव पुरस्कार प्रदान करण्यात आला. त्यांच्यासह अभिनेत्री स्वाती चिटणीस (Swati Chitnis) यांनाही जीवनगौरव पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आलं. यावेळी उपस्थितांशी संवाद साधत असताना आभिनेते दिलीप प्रभावळकर यांनी 'नाती गोती' नाटकाच्या (Nati Goti Natak) आठवणींना उजाळा दिला. करियरमधील सर्वात महत्वाचं असणाऱ्या या नाटकातील स्वाती चिटणीस , दिलीप प्रभावळकर आणि मोहन जोशी कार्यक्रमाला उपस्थित होते मात्र , मुख्य भूमिकेत असणारे दिवंगत अभिनेते अतुल परचुरे यांच्या आठवणीत दिलीप प्रभावळकर हळवे झाले होते."मला आता त्याची खूप आठवण येते यावेळेला. आम्ही त्या नाटकाचे आई-बाप इकडे जीवनगौरव पुरस्कार घेतोय आणि आमच्याबरोबर आमच्या मुलाचं काम करणारा अतुल परचुरे इथे नाहीये." असं म्हणत त्यांनी अतुल परचुरेंची आठवण काढली.
अखिल भारतीय मराठी नाट्य परिषदेच्या वतीने आयोजित करण्यात आलेला नाटककार गो. ब. देवल स्मृतिदिन पुरस्कार वितरण सोहळा माटुंग्याच्या यशवंतराव चव्हाण नाट्यसंकुलात पार पडला. राज्याचे सांस्कृतिक कार्यमंत्री आशीष शेलार यांची त्यास प्रमुख उपस्थिती होती.
मला अतुलची खूप आठवण येतेय..
अखिल भारतीय मराठी नाट्य परिषद जीवन गौरव पुरस्कार स्वीकारताना जेष्ठ अभिनेते दिलीप प्रभावळकर यांनी अतुल परचुरे यांच्या आठवणींनी उजाळा दिला. ते म्हणाले, " नाती गोती हे फार महत्वाचं नाटक आहे. हे नाटक जयवंत दळवींनी लिहिलं होतं.वामन केंद्रेंनी बसवलं होतं. यामध्ये पोटी मतीमंद मुलगा जन्माला आलेल्या जोडप्याची ती कहाणी होती.अतिशय हृदय नाटक होतं. अतिशय हृदयस्पर्शी नाटक होतं. या नाटकात मी आणि स्वाती चिटणीस नवरा बायकोच्या भूमिकेत होतो. आमच्या पोटी जन्मलेला मुलगा, अत्यंत अवघड भूमिका अतुल परचुरेंनी केली होती. आता मला त्याची खूप आठवण येतेय, यावेळेला. आम्ही त्या नाटकाचे आईबाप इकडे जीवनगौरव पुरस्कार घेतोय. आणि आमच्याबरोबर आमच्या मुलाचं काम करणारा अतुल परचुरे आता इथे नाहीय. मोहन जोशींनी पण या नाटकात काम केलं होतं. आम्ही तिघे काम करायचो. यातले अनेक स्पर्श करणारे सिन्स मला आठवतात. एकदोनच उदाहरणे देतो. अभिनयाचं कस पाहणारे, आव्हान देणारे सीन्स असायचे. आम्हा तिघांचीही कॉन्ट्रिब्युशन खूप होती.
'नाटकातला तो सीन मला अजून आठवतोय..'
"एका सीनमध्ये, तो आमचा मतिमंद मुलगा आहे. अख्ख्या नाटकामध्ये अतुलने एक शब्द नाही उच्चारला, "अर्रर्र..." असं करायचा फक्त. बोलणारे आम्ही होतो, मोहन जोशी होता. पण तो बोलायचा नाही अजिबात. फक्त तो जन्मतःच मतिमंद दाखवला होता. आमच्या अगदी कोंदट असलेल्या घरामध्ये एक असा मोडका ट्रान्झिस्टर टांगलेला असतो. आणि त्याला चालता येत नाही. तो असा असा चालतो आणि त्या आपल्या तंद्रीमध्ये ट्रान्झिस्टरवर हात मारतो. एकदम वेस्टर्न पॉप म्युजिक सुरु होतं. आणि तिथे दचकतो अतुल. त्याला खूप आवडतं ते म्युजिक. तो नाचायला लागतो.तेव्हा मी हातातलं टायपिंगचं काम सोडून मुलाला नाचताना बघून मला भयंकर आनंद होतो आणि मी पण त्याच्याबरोबर नाचायला लागतो."
"बॉल डान्स होता आमचा स्टेजवर. आमचा तो बॉल डान्स चालू असताना, तो अतिशय आनंदाने, आणि मुलगा आनंदात नाचतोय म्हणून मला झालेल्या हर्षाने आम्ही नाचताना ऑफिसमधून स्वाती येते. आणि आम्हा दोघांना, नवऱ्याला आणि मुलाला नाचताना बघून तिच्या डोळ्यात पाणी येतं. मला अजूनही ते एक्स्प्रेशन्स त्या दोघांचे आठवतात. माझा अर्थात मला दिसत नव्हतं पण मला जाणवत होतं. तर असे अनेक प्रसंग त्याच्यामध्ये होते. ज्याच्यात मी म्हटलं त्याप्रमाणे अभिनयाचा कस त्याच्यात लागलेला होता. मला अतुलची खूप आठवण येते.नाती गोती मध्ये काम करणारे आम्ही तीन कलाकार आहोत इथे पण अतुल नाहीय, त्यामुळे मला त्याची खूप आठवण येते." असं दिलीप प्रभावळकर म्हणाले.